O goberno español fará un "esforzo" para garantir os dereitos dos galegofalantes
Francisco Jorquera expuxo no Congreso os incumprimentos da administración estatal en materia lingüística.
As vulneracións da administración do Estado Español no uso do galego chegaron ao Congreso dos Deputados. O parlamentario do BNG Francisco Jorquera denunciou a negativa da Policía e da Garda Civil a admitir certificados de estudos en galego, a vulneración da legalidade na toponimia en webs públicas e o uso marxinal da lingua na Xustiza. E, todo iso, fronte a "campañas impulsadas desde algúns ámbitos que intentan facer crer que é o castelán e os seus falantes os que sofren discriminación".
A resposta do presidente do goberno español foi que se está a "facer un esforzo" no ámbito das forzas de seguridade e amosouse disposto a "que se faga efectiva a cooficialidade". Así, anunciou que se poñerá en marcha un sistema informático para que as multas de tráfico se tramiten de xeito bilingüe. Zapatero dixo que tomaba nota das denuncias e que daría as "instrucións oportunas" para garantir os dereitos dos galegofalantes.
Jorquera rematou a súa réplica demandando políticas activas e de normalización e "que o talante se acompañe tamén de feitos".
Novas relacionadas
Comentarios (63)
Já sabemos quais som os esforços que fai o governo espanhol, seja qual for
Que comienzen enonces ilegalizando los graznidos de las gaviotas monolingues que quieren mantenener el monopolio de la lengua de sus graznidos en Galicia.
Words,words e words, queremos feitos ja ,tudos os trámites en galego¡¡
Unha merda. Até que non deixen a súa inmersión lingùística do carallo non se dará ningún paso.
O governo ESPAÑOL fará um ESFORÇO?
Venha, hom, conta-me outra...
É a arte de choromicar e prometer em precampanha para fugir subtilmente do FAZER.
El gobierno español lo que tiene que hacer es un esfuerzo por controlar a sus subordinados de aquí, para que no apoyen las leyes discriminatorias con el español que se inventan sus socios nacios.
#7 Controlar...como? Subordinados...quem? Leis discriminatórias...quais?
Esto con Franco no pasaba...
PS: Vaia MICCIONAR aos foros de libertadigital e deixe de comentar notícias referente a um idioma no que nem sequer sabe escrever.
No me interesa LD; me gusta Vieiros.
#9 Se eu não o dizia por a tua ideologia, mulher, que bem clarinho fica sempre a tua tolerância e progressismo, era porque como LD é um jornal electrónico EM ESPANHOL e Vieiros é EM GALEGO (ou quando menos em galeguinho)...
Lá os teus comentários poderiam interessar a mais gente, por serem escritos numa língua muito mas "util y extensa".
Aqui os teus comentários não podem ser compreendidos pola imensa quantidade de vítimas do sistema educativo galego incapaces de ler em castelhano.
Em LD também disfrutarás um jornal plural e aberto, quando todos sabemos que Vieiros é um contubérnio de nacionalistas galegos intolerantes e opressores, que querem exterminar qualquer pensamento que não se ajuste ao seu ideário mitológico duma nação que não existe, como nunca existiu nem nunca existirá.
Saludações
Haiche que recoñecer que é unha boa resposta... parabéns.
#9: si, ho... como che vai gustar Vieiros, se nom concordas em nada com a sua linha editorial? O que che gusta é passear por estas páginas e deixar mensaginhas para ver se consegues amolar um pouco. Só por amolar, está claro que a tua vida nom deve ter outras alegrias e por isso te consolas provocando em internet. Ti verás, pero igual che ia melhor comprando umha mascota ou saíndo a conhecer gente.
Que no concuerde con su línea editorial, no significa que no me guste. Y que escriba en sus foros, no quiere tampoco decir que lo haga para amolar a nadie. Otra cosa es que alguien se deje amolar por lo que digo y en la lengua en que lo digo. Si me paso por aquí es porque lo de LD ya lo tengo muy visto, y en cambio lo de aquí, no tanto. Siempre me sorprendo de las enormes e insalvables distancias ideológicas que hay en un territorio tan pequeño como este.
En fin. Hablemos de lo que la noticia habla.
Eu penso que as forças de ordem do estado deveriam estar obrigadas a falar e escrever as linguas oficiais das comunidades autónomas onde travaham. Até os yamkees falariam o árabe em iraq (se souberem ou puderem, que pr'as linguas som-vos mais inúteis ca os ursinhos olímpicos e as gaivotas entangarinhadas). Imaginam uma conversa com um sargento da guardia civil?:
- A ver, puede mostrarme el documento de identidad?
- Desculpa lá sargento, mas eu nom percebo bem o castelão. Bom, perceber percebo, mas prefiro o galego.
- Como queira, amósse-me entom o documento de identidade, se faz o favor.
- Aí tem. Está um pouquinho velho mas ainda pode ver o nome e apelidos e todo, ao lado da bandeirinha galega ...
- Está bem, pode continuar, obrigado e boa viagem.
- Obrigado a você.
I HAD A DREAM ...!!!!
#13 micsha,
"las enormes e insalvables distancias ideológicas que hay en un territorio tan pequeño como este" é o que se conhece como ANTAGONISMO DE CLASSES.
O antagonismo de classes, atinge tudo. Quanto a língua, por exemplo, há uns privilegiados castelhanofalantes e uns oprimidos galegofalantes. Problema simples, solução complexa.
Como diz o ditado brasleiro, "é melhor esperar sentado" ... ou melhor ainda fazer as coisas à Ghandi, como já aconteceu com a célebre historia da contestação feita em galego na justiça e que foram obrigados a aceitar após algum tempo.
Nada melhor que a intervenção cívica mesmo que pareça provocação.
Como diz o Hispanico " I Have a dream"
Cando era un cativo, so me sentía estraño(alleo) na escola. O idioma que ali se falaba e de obrigado cumprimento era totalmente alleo a todos nos; excepto, o cura, o médico e a mestra/o. A medida que fun medrando funme sentindo "extranxeiro" en máis sitios do meu propio país, e iso que somos un "territorio pequeño". Aínda asi, hai xentiÑa que ten ganas de F... en todo os lugares e en todos os currunchos. IR A TOMAR POLO...! con arros.
Vaia ohhh! Non sabía que o Zapatiños tomaba notas con respeito a Galiza, nin que o Sr. Jorquera fora tan inxénuo. ¡Ver para crer!
Engado que tamén estou farto que na miña Nación non poida falar o meu idioma. Non sei por que de súpeto me entrou a risa. Serei máis parvo do que xa pensaba? Agora caio, xa sei, será por que os imperialistas falantes sinten moitísimo medo dos galegofalantes.
Eu cá em Madrid sempre lhes digo:
O dia que Espanha respeite de igual jeito o galego em Compostela como respeita o castelhano em Madrid, eu serei um espanholista de verdaee!!
É dizer, os madrilenhos só falam castelhano, os de comporstela se o desejarem têm esse direito com o galego, ou não? E pois!??
Micsha, por qué non me sorprende que digas: "las enormes e insalvables distancias ideológicas que hay en un territorio tan pequeño como este".
Ah,si! xa me lembro. Cómo non as vai haber se, a estas alturas, ti mesm@ escribes cousas como:
"Decir que Franco se sublevó contra un gobierno democrático es no decir nada si antes no se explica por qué se sublevó. Lo primero es quedarse en la frase impactante, en el eslogan, y lo otro es hacer historia. Que hubo pena de muerte es una evidencia. Pero también es evidente que es un castigo que algunos países democráticos tienen hoy en día (Brasil, Estados Unidos, Japón...) y que a mucha gente, de cualquier ideología, le resulta admisible en muchos casos."
ou
"Uno de esos disparates repetidos incansablemente por la propaganda de cierta izquierda es eso que dices de la destrucción de la enseñanza y la investigación en el paso a la dictadura. Dejando a un lado que ya la República se había cargado indiscriminadamente, por su obsesión anti-religiosa, una enseñanza de primerísima calidad, te recuerdo que el sistema educativo hoy más añorado por muchos se ideó en el franquismo y que la mayor parte de los grandes investigadores, pensadores y profesionales que rondan hoy los 50 años se formaron durante el franquismo, en España: en sus colegios, institutos y universidade. Y te recuerdo también que durante los 35 años de franquismo hubo literatura, cine, música y arte en general para dar y tomar, y de altísima calidad."
Para máis información: http://www.vieiros.com/nova/63...
O teu Síndrome de Estocolmo non se da curado, micsha. E iso, que pasas bastante tempo entre nós.
Conste en acta, por si la intención era otra, que suscribo de pe a pa todo eso.
Como non podía ser doutro xeito.
20#
Apologetas del fascismo ilegalización ya!!!!
Ositos fascistas ilegalización ya!!!
Se o professor Irving foi á cadea por negar o holocausto judeu, porque estes que negam o holocausto cultural do franquismo podem falar e falsear o debate democrático como lhes peta?!?!
Non fales así de micsha. Vas ferir os seus sentimentos.
No grites, Hispanico. Si por mucho que grites, no vas a cambiar la realidad. Tú lo que tienes que hacer es leer un poco más; por ahí podrías empezar a parecer algo más intelectual, y no un vulgar hoolingan. Por cierto, el osito es Misha: http://www.zonadvd.com/imagene... Creo que tú eres el que está al fondo, al lado del pájaro.
Iste "piquiniño" vai, como unha minchiña, non falas galego porque non queres? porque non che dá a gana? Como é isto. Sínteste menos cicais "paleto", ou tes medo a que che confundan? é unha mágoa, un rapaz que podia ser bilingue resulta que non aprende nada de nada ou será o chamado autoódio?
Primero, el exabrupto: este piquiño no habla gallego porque no le da la gana. Si me diese la gana, escribiría, hablaría, cantaría e, incluso, gritaría, como Hispánico, en gallego.
Segundo, la explicación. No uso el gallego porque mi lengua es el español. En ella he sido educado y en ella leo y escribo de forma habitual. No hay más razón que esa. Añado que, obviamente, puedo hacer eso porque, de momento, estoy en una Comunidad que legalmente me permite hacer uso del español. Y añado que no comparto ningun tipo de razón política o cultural que pudiesen incitarme a pasarme al gallego. Por eso no lo uso.
En todo caso, leo habitualmente en gallego y estoy habitualmente en contacto, como no podría ser de otra manera, con gallego-hablantes; especialmente, muchos de mis alumnos, que cada dos por tres me preguntan por qué no hablo en gallego y si es que no soy de Galicia.
Probablemente, si un cambio de código como el que sería, en mi caso, pasar del español al gallego no tuviese las connotaciones ideológicas y políticas que tiene, probablemente, digo, ahora mismo estaría aquí escribiendo en gallego. En cierto sentido, yo soy uno de los muchos que, aunque no rechazan el gallego, evitan usarlo en público por no bailarle el agua a algunos.
Dacordo minchiña, xa está pior para tí, isto é cariñoso en galego o de piquiniño´non é peiorativo. Eu no fondo falaba da ilustración e non dos prexuizos, mágoa, mágoa.
Non, lugris, non.
Michsa ou ben é un cabaleiro "castellano", dos que só se espe a escuras, defensor da mellor tradición (a fascista) e que ten como misión acabar coa conxura galegomasónica. Ou ben é unha "conexa" ,destas do opus dei, que ten como libros de cabeceira, ademais da Santa Biblia, tódolos de: Losantos, Aleix Vidal-Quadras, Pío Moa, César Vidal, e un longo etc.
Sexa quen sexa, micsha sempre se sentira orgullos@ da súa ignorancia. Por iso, nos quere facer partícipes dela.
Para mostra un botón: http://www.vieiros.com/nova/63...
¿Alguna otra posibilidad...XD?
Por cierto, que la curiosidad ha sido vuestra. Vuelvo a decir que sería mejor volver a hablar de lo de la noticia, más que nada para que no tengáis que seguir poniéndoos en evidencia.
Algunha máis si se me pas pola cabeza, pero... mellor deixémolo estar.
Ben, como é sobradamente sabido, o goberno español leva xa, polo menos, máis de trinta anos rebentándose polo esforzo que vén facendo para garantir os dereitos lingüísticos dos galegofalantes.
Tamén é coñecida a habelenza do BNG para facer que fai a este respecto (e agradéceselle que polo menos faga que fai e non enterre o tema!).
A realidade évos que a violación dos dereitos lingüísticos na Galiza é algo masivo e sistemático tanto por parte dos órganos e empregados dependentes do goberno español coma por parte dos dependentes de poderes e administracións públicas que exercen as súas funcións públicas só sobre a Comunidade Autónoma da Galiza ... incluídos os que seguen as directrices do BNG!
Haivos un problema de fondo de non doada solución: nin somos conscientes dos dereitos que temos como galegofalantes nin sabemos como facelos valer.
O BNG évos o primeiro que defende a inconstitucional, por discriminatoria, equiparación do estatus xurídico do galego e mais do castelán NA GALIZA. En definitiva vén defender, coma os de Galicia Bilingüe!, a segregación lingüística en dúas comunidades.
O mesmo vos fai a Xunta da Galiza, onde cogoberna o BNG!, cando defende a liberdade de elección de uso de entre as linguas oficiais por parte dos particulares.
Do PP évos escusado falar!
Este contexto bota sobre as malladas costas da cidadanía todo o labor necesario para a defensa dos seus dereitos lingüísticos fronte ós poderes fácticos.
O labor pendente évos de formigas que precisan de coordinación para raerlle os pés ó poder galegoexterminador.
Esta situación nun contexto no que o
27#
E ti trabalhas na educaçom? Meu deus, pobrinhos os que che tenham que aturar... Ti es um perigo para os cativos e uma vergonha para um sistema educativo que se deixa infiltrar por elementos fascistas e deturpadores do conhecemento ... Que pais!
Isto último: "Esta situación nun contexto no que o", téñase por non posto.
Desculpas!
LOIS_DE_SILAN, poderías desenrrolar iso de: "O BNG évos o primeiro..." Porque non acabo de captalo.
Na educación, no ensino, viólase sistematicamente a lei de normalización lingüística.
A verdadeira normalización lingüística produciríase só cando o galego fose a única lingua oficial en Galiza. Cando para desenvolvérmonos na vida fose necesario ou bastase o galego, e así fose palpablemente percibido. O demais son contos.
Nom vos é sospeitoso que a fauna avícula e úrsida do pais que se opom à normativizaçom do galego e crescimento da autoestima dos galegos sejam tam abertamente apologetas do Franco e do Pinochet?!?!
Que burros sondes todos caralho! Ainda menos mal que eu já caim da burra: esta fauna som-vos parte dum projecto de desacreditaçom dos que querem manter a hegemonia do castelhano, para faze-los passar por fascistas!
A ver ho! que já vos colhim: Quem é que vos paga, o BNG, as redes escarlatas, ... ?
El gobierno español pasa olímpicamente de los derechos lingüísticos de los gallegohablantes, porque sabe perfectamente que esos derechos están reconocidos en la Constitución. Por lo tanto, en vez de andar choromicando todo el día y hacer el ridículo por la realidad exterior, lo que tendríamos que hacer aquí es aplicar la ley. Pero como siempre, nos gusta más echarle la culpa a los demás que a nosotros mismos.
Obviamente, si se defendiese de verdad la igualdad de estatus jurídico entre gallego y español, esto no pasaría.
O mesmo vos fai a Xunta da Galiza, onde cogoberna o BNG!, cando defende a liberdade de elección de uso de entre as linguas oficiais por parte dos particulares.
Coda para el Hispanico: sí, soy profesor, pero, tranquilo, no les hablo para nada de política a los chavales; simplemente, hago mi trabajo.
Sigo.
En educación se violan los distintos decretos de obligación de uso del gallego porque, afortunadamente todavía, la libertad individual se respeta por encima de los dislates descerebrados de algunos políticos.
La verdadera normalización lingüística se producirá cuando los talibanes del gallego dejéis de incordiar al personal. Mientras estéis llenando de mierda algo tan sencillo como el hablar en una u otra lengua, la gente os seguirá dando la espalda. A no ser, claro, que algún día podáis usar a la policía para eso.
"...,lo que tendríamos que hacer aquí es aplicar la ley."
"En educación se violan los distintos decretos de obligación de uso del gallego porque,..."
Non te das aclarado Micsha.
38#
Home, é que se lhes falas de política entom "chapam-te" de contado meu! Isso sábe-o bem qualquer infiltrado: nom ser específico nem lançar as mensagens dum jeito inambiguo ... pola conta que che tem ...
Ora, eu ainda pendo pola hipótese da campanha galeguista de desacreditaçom dos que se oponhem à normativizaçom do galego ... venha ho!, confessa ... ti es um galeguista extremo, ou nom?
Sí, me aclaro para quien quiera aclararse.
Que alguien quiera presentar un documento oficial en gallego y no le dejen, es algo intolerable.
Tanto, como que a un profesor le obliguen a hablar en gallego.
Hispanico, si tuvieses delante a chavales de 15 años, sabrías perfectamente que tragan con todo: directas e indirectas, específicamente inespecíficas e inespecíficamente específicas. O sea, que ni siquiera los compañeros que tengo y que son de tu cuerda y que, esos sí, no se muerden la lengua a la hora de intentar manipular a los chavales, no consiguen nada.
Yo me opongo a la normalización en sentido nacio, nada más.
Non sei por qué, os de Galicia Bilingüe, vos estades contradicindo todo tempo. O mesmo lle pasa a ilustre Erasmo que, tamén, escribe aquí.
Supoño, que ter unha ideoloxia filofascista e vivir nunha sociedade democrática ten estes efectos secundarios.
E que és transparente como a auga.
Por certo, qué é iso de nacio?
Non aparece no diccionario da RAE.
41#
home, pois sim, é que eu tenho que concordar em que nom se pode obrigar a um professor a falar galego ... e eu digolhe mais, ninguem me teria de dizer a lingua que eu tenho de empregar na minha aula ... na minha experência docente ninguem me impuxo jamais as lingua que eu tenho que falar nas minhas aulas ... e espero que nunca chegue a issa situaçom ... ora, eu nunca dim aulas no Kurdistão em turco, nem no Tibet em chinês ... e inda que falasse issas linguas (e o tibetano e o Kurdo, claro) pódo-lhe dizer que nom o faria, a menos que me pugessem um kalashnikov na testa ...
42#
Os cativos de 15, e mais os de 20 e ainda de 30 seguro que "tragam todo" ... que os teus colegas galegusitas empregam o privilêgio do seu cárrego para fazer proselitismo é tam innóvel como anti-pedagógico ... opor-se à normativizaçom "nacia" também é louvavel ... ora, o que eu nom compreendo é o papel que a apologia do fascismo e terrorismo de estado tem a jogar aqui ...
No estamos hablando de normativización, sino de normalización. Yo a lo que me opongo es a esta, en el sentido que muchos nacionalistas le dan.
Lo de apología del fascismo y del terrorismo de estado, no tiene nada que ver conmigo. Aunque la interpretación es, suele ser, bastante libre cuando uno opina de forma diferente.
ja, ja, ja, estes non fan "esforzos" nin para caghar. Toman laxantes
#35, prometeo dis:
"LOIS_DE_SILAN, poderías desenrrolar iso de: "O BNG évos o primeiro..." Porque non acabo de captalo."
Verás!, o BNG defende que o galego teña na Galiza o mesmo estatus xurídico que ten o castelán NA GALIZA; e non que o galego teña na Galiza o mesmo estatus xurídico que ten o castelán EN CASTELA.
O castelán en Castela é lingua propia e oficial. De uso normal, xeral ou hexemónico. O castelán fóra do seu territorio propio, na Galiza v. g., ten o estatus de lingua antidiscriminatoria ou de integración, de lingua de uso, obrigado!, cos españois que LEXITIMAMENTE aínda descoñezan a lingua española propia do territorio (a galega na Galiza).
O BNG parte do prexuízo ou presuposto de que, por ser IGUALMENTE OFICIAL o castelán ten un estatus semellante en Castela que na Galiza obviando que na Galiza só o galego é lingua propia como só o é o castelán en Castela e que na Galiza o castelán é lingua allea como o é en Castela o galego. Pretende equiparar galego e castelán atendendo á respectiva oficialidade e prescindindo absolutamente da natureza de propia ou allea de unha ou outra no territorio (galego) considerado.
O contexto das miña manifestación foi xa exposto en numerosas precedentes ocasións neste e noutros foros e vén determinado polas seguintes consideracións:
"1ª) Desafortunadamente para as comunidades lingüísticas españolas distintas da castelá , e para os seus membros, existe a crenza xeralizada, desgrazadamente tamén entre xuristas (xudicatura, avogacía, procuradoría,...), de que do réxime de cooficialidade ligüística vixente nos territorios propios das linguas españolas distintas do castelán se deriva o “dereito” a usar indistintamente calquera das linguas oficiais en calquera acto de comunicación lingüística; mais, esta crenza é manifestamente contraria á lóxica (iuslingüística) propia da regulación normativa vixente e aplicábel en materia de linguas e dereitos lingüísticos.
En efecto, xa hai máis de vinte anos que o TC tivo que manexar o concepto de oficialidade aplicado ás linguas españolas, e dixo (STC 82/86, fx 2º): "Aunque la Constitución no define, sino que da por supuesto lo que sea una lengua oficial, la regulación que hace de la materia permite afirmar que es oficial una lengua, independientemente de su realidad y peso como fenómeno social, cuando es reconocida por los poderes públicos como medio normal de comunicación en y entre ellos y en su relación con los sujetos privados, con plena validez y efectos jurídicos (sin perjuicio de que en ámbitos específicos, como el procesal, y a efectos concretos, como evitar la indefensión, las Leyes y los tratados internacionales permitan también la utilización de lenguas no oficiales por los que desconozcan las oficiales)".
Daquela, nada impide que calquera poder público recoñeza ou declare como oficial calquera lingua allea (ou a propia, claro!), vg. o concello de Burela o portugués; mais, como se pode tirar doadamente, dese concepto constitucional de lingua oficial DE NINGUNHA MANEIRA SE TIRAN DEREITOS DE USO POR PARTE DOS PARTICULARES, nin en concreto o DEREITO a usaren unha ou outra linguas oficiais os empregados públicos.
Dese concepto constitucional de lingua oficial só se pode derivar a obriga dos poderes públicos de COÑECEREN, na persoa dos seus empregados e autoridades obviamemte! e, eventualmente, USAREN, tamén a través dos seus empregados e autoridades, a ou as linguas declaradas oficiais.
Ven isto a conto porque os galegoexterminadores obxectivos, conscientemente ou non, os defensores obxectivos da progresiva extinción do galego por medio da indebida merma dos seus usuarios, afirman teimuda e temerariamente que da oficialidade do castelán e mais do galego na Galiza se pode deducir o (INEXISTENTE!) dereito a escolleren de entre as oficiais a lingua de uso en calquera actividade ou circunstancia de comunicación lingüística.
Sendo, por outra banda, certo, moi certo!, que existe o dereito constitucionalmente recoñecido (art. 3 CE) a usar o castelán na Galiza ( e o polaco, e o chinés, e calquera das outras seis mil, disque, linguas que hai no mundo ex art. 27 PIDCP!), e sendo igualmente certo, moi certo tamén!, que existe o dereito constitucional (14 CE) e estatutariamente (5 EAG) recoñecido a usar o galego na Galiza; non é menos certo que eses dereitos nin son absolutos nin se poden exercitar de xeito abusivo: hai circunstancias nas que un deles ten que ceder fronte ó outro.
Como o dereito de uso non se limita á facultade de expresarse, senón que integra as facultades de expresarse e mais de informarse (uso activo e pasivo, oral e escrito), cando dous interlocutores pretenden exercitar o dereito de uso de linguas distintas, expresándose en cadansúa lingua, a comunicación resulta imposíbel (agás que se coñeza a lingua do outro!, que será en todo caso algo alleo ó dereito de uso), e o exercitamento do dereito tamén!
Nesta circunstancia o dereito dun deles NECESARIAMENTE ten que quedar suspenso para que o outro poda exercitar o seu. Nesta situación preséntase o problema de discernir cal dos dereitos entra en suspensión e cal deles se exercita. E, a solución, para o caso da Galiza é a seguinte: a) Se os interlocutores coñecen ou deben coñecer o galego (14 CE) usarán o galego (3.3 CE); e, b) Se algún dos interlocutores, ou ambos!, sendo españois ambos, descoñece LEXITIMAMENTE o galego (porque razoabelmente non puido aínda aprendelo) usaran o castelán ou outra lingua que coñezan (14 CE).
A solución non é, como algúns pretenden, que cada un se EXPRESE no que lle pete, con tal de que se entendan; pois, o DEREITO non é unha liberdade, é un poder que o titular ten sobre alguén, o dereito ó uso dunha lingua non é viábel sen coñecela e significa esencialmente dispor, coa intermediación do Estado de ser o caso, de interlocutores nesa lingua (uso pasivo); ten unha finalidade social (comunicación, tamén da identidade cultural!) e non só unha satisfacción individual (emitir sons, lingüísticos ou non!, por propio pracer ou interese).
Por outra banda, a CE esixe un especial respecto e protección das modalidades lingüísticas de España (3.3 CE) e, daquela, a fortiori, con moita máis razón!, das linguas españolas (calquera que sexa o significado que lle queiramos dar a "modalidade lingüística").
Así, se existira o dereito a ESCOLLER lingua de entre as oficiais na Galiza e todos escolleramos o castelán (de tal “dereito” serí
iamos titulares todos os españois na Galiza, obviamente!), é máis que obvio que o galego NON recibiría absolutamente NINGÚN tipo de protección nin respecto (que como mínimo esixen que se conserve como lingua viva, que non morra, se extinga ou vire en lingua morta!), infrinxíndose manifestamente o art. 3.3 CE. De aí que esta redución ó absurdo nos leva a concluir con clareza que ese dereito de escolla é INEXISTENTE.
Á mesma conclusión se chega se todos escolleran o galego porque; en primeiro lugar, quen non o sabe non o pode escoller (e hai españois que non o saben, non o dubidemos!, e hainos que non o queren saber!), non podería razoabelmente ser titular dun dereito que non pode exercitar e, caso de que o escolla sen ser capaz de usalo, a súa escolla sería gora, inútil, non desempeñaría ningunha función social, sería antixurídica e irracional, algo NUNCA buscado polo dereito nin por ningunha norma xurídica.
Así as cousas, xuridicamente, en dereito é IMPOSÍBEL a existencia do por algúns pretendido “dereito” de OPCIÓN ou escolla de lingua oficial na Galiza ou, analogamente, en calquera outro territorio español con lingua propia oficial distinta do castelán (como é sabido, o caso do uso do castelán no seu territorio propio e do uso de linguas alleas no seu territorio non experimenta ex constitutione ningún cambio verbo da situación preconstitucional).
2ª) Non sendo admisíbel en dereito a pretensión da existencia do “dereito” de opción ou escolla de lingua oficial nos territorios españois con réxime de cooficialidade lingüística procede determinar cando se poden exercitar os dereitos de uso do galego ou do castelán na Galiza, cando hai obriga, no seu caso, de usar un ou o outro e cales son as cargas, prexuízos ou sancións que conleva o incumprimento desas obrigas lingüísticas. Vexámolo!
Como é ben sabido, xa no seu preámbulo a Constitución Española de 1978 constata que a Nación española (os pobos de España) proclama a súa vontade de, entre outros moi poucos obxectivos xerais!, o de “protexer a todos os españois e pobos de España no exercicio dos DEREITOS HUMANOS (v.g. art. 27 PIDCP da ONU), das súas CULTURAS, das súas LINGUAS e istitucións”. E, presidindo a relación dos máis valiosos dereitos e liberdades da persoa humana, indica (art. 14 CE) que “os españois son iguais perante a lei, sen que poida prevalecer discriminación ningunha..... por calquera condición ou circunstancia persoal ou social” (cfr. co tamén art. 14 CEDH, vía art. 10 CE). Impoñéndolles asemade ós poderes públicos a obriga de “promoveren as condicións para que a liberdade e a igualdade do individuo e mais dos grupos nos que se integra sexan reais e efectivas, removendo os atrancos que impidan ou estorben a súa plenitude..” (art. 9 CE).
Esta prohibición constitucional de discriminación lingüística, xunto cos valores superiores do ordenamento xurídico (1.1 CE), principio xeral do dereito e dereito fundamental á igualdade (14 CE) esixen, por unha banda, TRATAR IGUAL OS IGUAIS (as linguas propias entre si e as linguas alleas entre si; isto é, tratar igual os usuarios dunha lingua española no seu territorio propio que os de calquera outra no seu, e tratar igual os usuarios dunha lingua allea que os de outra tamén allea no territorio propio doutra terceira) e, por outra, TRATAR DIFERENTE OS DIFERENTES (a lingua propia e a lingua allea; isto e, tratar diferente os usuarios da lingua propia no seu territorio verbo dos usuarios de lingua allea no territorio propio doutra).
Mais, ese TRATAR DIFERENTE OS DIFERENTES por motivos lingüísticos non pode ignorar que “a Constitución fundaméntase na indisolúbel unidade da Nación española, patria común e indivisíbel de todos os españois, e recoñece e garante o dereito á autonomía das nacionalidades e rexións que a integran e a solidariedade entre todas elas” (art. 2); que “os españois teñen dereito a elixiren libremente a súa residencia e a circularen por todo o territorio nacional (art. 19.I CE), e que, “todos os españois teñen os mesmos dereitos e obrigas en calquera parte do territorio do Estado (art. 136.1CE).
Por iso xa o constituínte estableceu unha lingua (o castelán, que aínda que no momento de aprobación da Constitución puido ser unha opción herdeira do autarquismo franquista e, daquela, pouco internacionalista, hoxe debería ser substituído como lingua común ou universal por outra que permitira unha comunicación lingüística directa entre membros dun maior número de comunidades lingüísticas do mundo, sen prexuízo da conveniencia de coñecermos os membros de cada comunidade lingüística española a lingua ou linguas das comunidades lingüísticas veciñas) como lingua común ou universal no pequecho universo das linguas españolas impondo a súa oficialidade (deber de coñecemento e eventual uso por parte dos poderes públicos a través dos seus empregados e autoridades) e mais o deber xeral de coñecela PARA, EVENTUALMENTE, USÁRMOLA tamén os particulares con quen lexitimamente aínda descoñeza a lingua propia do territorio (art. 3.1 e 2, e 14 CE).
Esta estrutura complexa do Estado español, tanto desde o enfoque da distribución territorial do poder político-administrativo coma da realidade plurilingüística determinan un réxime de usos lingüísticos no que a lingua propia do territorio sexa a lingua de uso xeral, normal ou habitual no seu territorio propio respectivo (o castelán en Castela, o galego na Galiza, o ... en ... ), como condición necesaria para o seu respecto e protección constitucionalmente esixidos ex art. 3.3 CE e garantía do preceptuado no art. 14 CE; e a lingua común, interlingua, lingua de integración ou antidiscriminatoria (o castelán fóra do seu territorio propio, a substituir por outra de maior potencialidade interlingüística coma o inglés, esperanto, ... ) a lingua que permita a comunicación lingüística directa entre españois membros de distintas comunidades lingüísticas españolas e mais a integración dos españois dunha comunidade lingüística española noutra.
De aí a regra-resumo en materia de dereitos lingüísticos na Galiza: NA GALIZA NA SÚA LINGUA TERRITORIAL PROPIA COMA EN CASTELA NA SÚA, SEN PREXUÍZO DE USARMOS LINGUAS ALLEAS, NOMEADAMENTE O CASTELÁN COS OUTROS ESPAÑOIS (inglés, esperanto, ... cos outros terráqueos), CON QUEN LEXITIMAMENTE AÍNDA DESCOÑEZA A LINGUA PROPIA DA GALIZA.
Así todo, como xa se adiantou, o que existe é a obriga de usarmos a correspondente lingua territorial (obxecto de especial respecto e protección) no seu territorio propio respectivo con carácter xeral ou habitual, e isto sen prexuízo de usar linguas alleas con quen lexitimamente (por falta de arraigamento v.g.) descoñeza a lingua propia do territorio, nomeadamente o castelán cos españois doutras comunidades lingüísticas españolas que descoñezan a nosa, e todo isto sen prexuízo asemade doutros usos de linguas alleas iocandi causa, docendi causa ou por outras causas debidamente xustificadas.
Réxime lingüísico que, completado co art. 27 do Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos da ONU, tamén permite que ENTRE ELES usen a súa lingua persoal os membros de calquera comunidade lingüística distinta da propia do territorio; mais, coa obriga (ex arts. 3.3 e 14 CE) de se integraren na respectiva comunidade lingüística española de cada territorio.
Así o entendeu xa tamén o propio Tribunal Constitucional na referida sentenza 82/86 (fx. 3º), ó dicir que “a posibilidade de usar só unha delas (das linguas oficiais) en vez de ambas á vez, e a de usalas indistintamente, aparece CONDICIONADA, nas relacións cos particulares, polos DEREITOS que a Constitución e os estatutos lles (ós particulares) atribúen....sendo o dereito das persoas (naturais) ó uso dunha lingua oficial un dereito fundado na Constitución e mais no respectivo estatuto de autonomía”.
Tamén o ven entendendo así o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza na súas sentenzas da Sala do Contencioso-Administrativo nº 573/95 do 14.09.95, e nº 739 do 16.11.95; cando di que “é oportuno lembrar que o problema suscitado non é o da validez ou carácter oficial do galego ou do castelán, senón o do dereito do cidadán a que se utilice unha ou outra lingua nas súas relacións coa Administración, e a conseguinte obriga desta última a posibilitar o exercicio de tal dereito.
Daquela, se a posibilidade de usarmos os particulares unha ou outra lingua vén condicionada tanto por dereitos subxectivos (non discriminación e igualdade) coma por obxectivos colectivos (respecto e protección do patrimonio cultural da humanidade), tamén está sometido a eses condicionamentos o uso das linguas por parte dos órganos dos poderes e administracións públicas (que adquiren a súa lexitimidade das potestades que lles atribuímos a cidadanía).
Por outro lado, segue plenamente vixente o art. 6.3 do código civil (malia non ter sido aínda publicado en galego) establecendo a nulidade de pleno dereito dos actos contrarios ás normas imperativas e ás prohibitivas (“ Los actos contrarios a las normas imperativas y a las prohibitivas son nulos de pleno derecho, salvo que en ellas se establezca un efecto distinto para el caso de contravención”).
Daquela, sendo imperativas ou prohibitivas tanto as normas constitucionais aludidas coma as estatutarias e legais en materia de dereitos e usos lingüísticos, resulta inexorábel a nulidade dos actos que non se acomoden ó por elas prescrito.
E, amais, ex art. 53.1 CE, corresponde ex officio A TODOS OS PODERES PÚBLICOS (e Administracións públicas) impedir calquera violación do dereito fundamental á igualdade e á non discriminación TAMÉN!! por mor ou causa de lingua (NA GALIZA NA SÚA LINGUA TERRITORIAL PROPIA COMA EN CASTELA NA SÚA, sen prexuízo...) e, daquela, aprezar a nulidade e ausencia de todo efecto das condutas lingüísticas infractoras do ordenamento imperativo ou prohibitivo.
3ª) En boa lóxica xurídica, falar de obrigas lingüísticas ou de dereitos lingüísticos é falar da mesma relación xurídica aínda que vista, respectivamente, desde a posición xurídica do obrigado ou do que ten o poder, coa intermediación do Estado de ser o caso, de obrigalo.
Un saúdo.
Micha dixit:
"Decir que Franco se sublevó contra un gobierno democrático es no decir nada si antes no se explica por qué se sublevó."
"te recuerdo que el sistema educativo hoy más añorado por muchos se ideó en el franquismo y que la mayor parte de los grandes investigadores, pensadores y profesionales que rondan hoy los 50 años se formaron durante el franquismo, en España: en sus colegios, institutos y universidade. Y te recuerdo también que durante los 35 años de franquismo hubo literatura, cine, música y arte en general para dar y tomar, y de altísima calidad. En el ámbito artístico e intelectual, muchos, casi todos, de los que se fueron durante la guerra y primeros años del franquismo, volvieron cuando este se asentó, y produjeron. Obviamente, hubo muchas trabas y muchos otros problemas, pero eso de destrucción...."
Nom é isto apologia do franquismo?
Insisto: individuos como iste nom tenhem desculpa nem raçom para fazer parte do sistema educativo dum pais. Nom espanta a "overeaction" dos galeguistas, com úrsidos deste calibre ... as suas mensagens subliminais nas suas aulas nom tenhem desculpa. Insisto: ILEGALIZAÇOM DOS APOLOGETAS DOS REGIMES FASCISTAS. Se vocé estiver num pais com mais tradiçom democrática pódo-lhe asegurar que seria banido COM EFECTO IMEDIATO DO ENSINO assim que as suas cores antidemocráticas se deixaram ver.
Quero dicir que iso do "bilingüismo harmónico" é unha absoluta falacia. Non é natural que nunha terra, nun país se falen dúas linguas ao mesmo tempo. ¿Por que? PORQUE ISO VAI CONTRA A ECONOMÍA DA LINGUAXE. Téndese a simplificar, nunca a complicar as cousas. E se en Galiza hoxe se falan dúas linguas é unicamente porque nun momento histórico dado o castelán foi imposto por razóns políticas, e a partir de entón progresivamente e sobre todo no último século foise impoñendo a lingua foránea, a intrusa, en detrimento da lingua propia, orixinal, natural dos galegos.
Por tanto, triunfa unha lingua ou triunfa a outra. O bilingüismo nese sentido non existe. O biligüismo que pode existir é o de coñecer ben dúas linguas, mais iso é outra cousa. Pódese coñecer ben o castelán e falar galego en Galiza cos galegos.
Coido que está ben claro.
Ogallá fagan algún esforzo. En máis de trinta anos de democracia non o fixeron. En fin...
A/A do redactor da nova: a imaxe é totalmente demagóxica.
micsha:...e logo por casualidade ti...non falarás galego na intimidade?...ohhhhh!!
A ver cuándo se garantizan por parte de la Junta de Galicia los derechos de los castellanohablantes. Hay que ser miserable, Jorquera, para ser tan nazi. Con Z de Zapatero.
Adivinha: Qual era o jogo favorito de #57 na infáncia?
http://www.subirimagenes.com/o...
Hombre,meu benquerido gaviotero..o coche ben,non? E a familia?
Saudos!
Pero como se permite neste medio INSULTAR con "nazi" a Jorquera e non banear a ese mentireiro provocador? Ai!, señores de Vieiros.
HUMMMMMMMMMMMMMMMMMM!!!
NONNNNN PUEDO!!!
LOIS_DE_SILAN:
Xúroche que non acabo de entender por qué fixeches a equiparación do BNG con GB, insinuando que as dúas pretenden un sistema de segregación lingüística en dúas comunidades.
Non sei se te refires a unha segregación lingüística de falantes, que é, case, a que temos actualmente no día a día; e que GB pretende elevar a norma e impoñela no sistema educativo, entre outros (suporía a morte para lingua galega).
Cando o BNG está facendo todo o contrario (ou iso parece). Non me cabe dubida, que foi o impulsor do Decreto do galego no ensino para que os nen@s, independentemente da súa lingua materna, escoiten a lingua propia de Galicia nas aulas.
Ou se te refires, polo que parezo entender do comentario anterior, a unha segregación lingüística territorial que existe de facto, en virtude da actual CE e do posterior proceso autonómico. Situación, que o BNG non vai poder cambiar.
En el final de la semana pasada leí un texto en Vieiros.
El texto fue presumiblemente eliminado por la redacción de Vieiros.
No estoy de acuerdo con ningún tipo de censura.
Por lo tanto, aunque no estoy de acuerdo con algunas conclusiones, decidí publicarlo.
Por la libertad de prensa tras el texto que he copiado en Vieiros:
“”««O meu amigo que usava em Vieiros o nome “ LiberdadeGaliza” pediu-me que publicasse este texto em VIEIROS porque os seus textos têm sido censurados e por último foi cortado o acesso a Vieiros presumivelmente pela sua redacção.
O QUE É SER NACIONALISTA:
“A padeira Brites de Almeida não foi uma mulher vulgar. Era nacionalista, grande, com os cabelos crespos e muito forte. Não se enquadrava nos típicos padrões femininos e tinha um comportamento masculino. Nasceu em Faro (Algarve) Portugal, de família pobre e humilde. O Reino de Portugal tinha sido fundado só há 240 anos e os portugueses sentiam-se ainda galegos.
Mais do que nacionalismo português havia um sentimento contra Castela e Leão pelo facto de pouco tempo antes os independentistas galegos terem sido esmagados por exércitos desses reinos.
Para o povo português a derrota castelhana em Aljubarrota para além de ser decisiva para Portugal representava um ajuste de contas com Caslela e Leão pelo que tinham feito aos irmãos independentistas galegos.
O dia 14 de Agosto de 1385 amanheceu com a notícia da invasão de Portugal pelo exército castelhano constituído por mais de 30000 homens criando as condições para a batalha de Aljubarrota. A padeira Brites de Almeida não conseguiu resistir ao apelo da sua natureza. Pegou na primeira arma que achou e juntou-se ao exército português que só com 6500 homens já incluindo 300 arqueiros ingleses naquele dia derrotou o invasor castelhano que tinha um poderoso exército com mais de 30000 homens incluindo castelhanos, franceses e genoveses. Depois da derrota castelhana chegou a casa cansada mas satisfeita, despertou-a um estranho ruído: dentro do forno estavam sete castelhanos escondidos. Brites pegou na sua pá de padeira e matou-os logo ali. Tomada de zelo nacionalista, liderou um grupo de mulheres que perseguiram os fugitivos castelhanos que ainda se escondiam pelas redondezas. Conta a história que Brites acabou os seus dias em paz junto do seu marido lavrador mas a memória dos seus feitos heróicos ficou para sempre como símbolo da independência de Portugal. A pá foi religiosamente guardada como estandarte de Aljubarrota por muitos séculos, fazendo parte da procissão do 14 de Agosto.
A Batalha de Aljubarrota foi uma entre muitas que o invasor castelhano foi derrotado e humilhado em Portugal. Versão castelhana indesmentível: http://es.wikipedia.org/wiki/B...
No fim da batalha nenhum comandante português ficou ferido. Dos 5 comandantes castelhanos 2 foram mortos( Juan de Rye e Pedro Álvarez Pereyra), 2 ficaram gravemente feridos e prisioneiros ( Pero López de Ayala e Gonzalo Nuñez de Guzmán ) e 1 (o Rei D. Juan I de Castela) fugiu gravemente ferido, beneficiando da clemência do Rei de Portugal. O rei D. Juan de Castelha ostentou falsamente o título de Rei de Portugal sem nunca o ter sido porque nunca foi aclamado pelo povo nem em cortes e foi derrotado militarmente pelos portugueses. Morreram mais de 10000 homens do lado castelhano (em 2004 um historiador espanhol diz sem fundamento que só morreram 3000) e 6000 foram presos. A certeza é que dos mais de 30000 homens do exército comandados por D. Juan I de Castela que invadiram Portugal só menos de um terço voltam. Chegaram a casa só menos de 7000 homens muito feridos. Dois (2) rios na zona de Aljubarrota ficaram entopidos com os corpos mortos das tropas castelhanas. O povo matava todos os soldados castelhanos que debaixo de humilhação tentavam fugir até que o Rei de Portugal pediu clemência ao povo pelos derrotados para que alguns podessemregressar a casa. Só este pedido de clemência do Rei português que o povo obedeceu, permitiu o regresso de menos de 7000 dos derrotados onde se incluia o Rei D. Juan de Catela após humilhação popular. Das mãos da padeira Brites de Almeida foi salvo e feito presioneiro o comandante castelhano Pero López de Ayala já com dentes, pernas e braços partidos, quase sem vida, pelo exército português que o queria vivo para dar informações e ser peça de negociação da paz definitiva. Na sociedade machista da época a humilhação foi tão grande que os castelhanos se dividiram em duas explicações, uns diziam que Brites de Almeida não era uma mulher normal tinha grandes mãos com seis dedos em cada uma, outros que tinha sido um sonho ou uma lenda. A verdade é que a biografia desta mulher está documentada desde o nascimento até à sua morte. A grande superioridade numérica de nada valeu aos castelhanos. Nesta batalha morreu a élite do exército castelhano, fidalgos e nobres dos mais importantes. Foi decretado luto em Castela por 2 anos.
Deste facto histórico temos de tirar duas conclusões:
Primeira- Os portugueses só com 6500 homens ganharam contra um exército com mais de 30000 porque usaram a inteligência. Quando o Rei de Portugal sobe da invasão estava à mesma distância de Aljubarrota que as forças castelhanas e ainda teve de reunir as tropas. Teve a inteligência de empurrar os castelanos para o melhor local para os portugueses vencerem a batalha e conseguiu. Ou seja conduziu a guerra antes de começar.
Com este facto histórico não se pretende insentivar a violência mas a inteligência. Hoje não é com guerras ou guerrilha que a Galiza conquistará a sua autodeterminação conforme está consagrado no direito na carta das Nações Unidas. Os patriótas galegos têm meios políticos e económicos para inverter esta situação de forma à Galiza deixar de ser um terriutório colonizado onde a vontade castelhana prevalece. É só usar a INTELIGÊNCIA.
Segunda- Os portugueses depois de derrotarem os castelhanos, destruiram a elite não só do exército de castela, mas também dos aliadas destes franceses e genoveses. Podiam então Portugal invadir Castelha e ocupá-la. Hoje tiríamos os portugueses colonizadores e os castelhanos terrorista a lutar pela sua independência. Mais uma vez Portugal mostrou inteligência por saber que um povo não pode ser livre se subjugar outros. Aproveitou a vitória para se solidificar como país soberano e começou a sua expansão comercial ultramarina ainda no reinado desde Rei vencedor em Aljusbarrota e sendo um povo pequeno criou o maior império do mundo. Desenvolveu a arte de navegação que a outra potência marítima mundial a Inglaterra só 200 anos depois conseguiu chegar aos mesmos sítios. E só foi obrigado mais tarde a dividir o mundo com Espanha porque homens como Cristóvão Colombo e Fernão de Magalhães aprenderam a arte de navegar em Portugal e zangaram-se com o Rei português indo oferecer os seus serviços a Castela. Os portugueses souberam sempre melhor lidar com os nacionalismos veja-se o caso do Brasil não houve guerras de libertação, antes da independência o nome do Estado Luso era: Reino Unido de Portugal, Brasil e Algarves. Portugal era o território que se tornou independente da Galiza, os Algarves eram as terras reconquistadas aos mouros e povoadas (a sul do rio Tejo). O Brasil acabou por ser independente porque o rei de Portugal o deu ao seu filho coroando-o como o Imp