Criticaron con dureza "posicionamentos públicos belixerantes" como o 'Manifiesto por la lengua común'.
As asociacións de escritores galegos, bascos e cataláns, finalizaron este domingo o encontro que celebraron en Valencia e Sueca entre os días 7 e 9 de novembro. o tema central desta XXV edición xirou ao redor da 'Literatura e a paisaxe do eu', co obxectivo de afondar na literatura como un espazo de construción do propio suxeito e as súas múltiples concrecións. O presidente da AELG, Cesáreo Sánchez dicía o xoves en Vieiros que o feito de que o encontro se centrase neste tema non significaba que ficasen fora do debate os ataque que nos últimos tempos veñen recibindo as culturas galega, catalá e vasca.
Cesáreo Sánchez afirmaba que precisamente por esa razón é máis importante ca nunca "afondar nas raíces das nosas literaturas nacionais e devolver ao escritor ao centro da creación". "A literatura é un territorio libre", dicía, que engadía que esas presións "non poden condicionar as nosas creacións".
Así, nas conclusións do encontro os ascritores afirman "a evidencia de estarmos a vivir unha situación de involución que se manifesta en posicionamentos públicos belixerantes como o 'Manifiesto por la lengua común', entre outros, que xa nos fixeron responder conxuntamente o pasado mes de xullo". Así mesmo, manifestan a súa intención de "traballar na procura da normalidade como creadores e creadoras, malia as nosas situacións sociolingüísticas, políticas e culturais seren adversas".
A Asociación de Escritores en Lingua Galega estivo representada polos autores Marica Campo, Francisco Castro, Agustín Fernández Paz, Anxos Sumai, Marilar Aleixandre, Isidro Novo, Xerardo Méndez, Carlos Negro, Antía Otero, Mercedes Queixas, Elvira Riveiro Tobío, Xan Arias, Xavier Queipo e Cesáreo Sánchez Iglesias.
Si no vos fuera por los gobiernos de los nazi-anal-socialistos (¡qué juegos de palabras más bonitos vos hago, eh) que vos compran libros, yo por mí los quemaba todos. Total, para ser de las derechas como yo no vos hacen falta libros: abonda con un abuelo bien colocado en el ayuntamiento.
¡VASPAÑIA COÑIO!
Non é certo que ninguén lle venda os libros, p.e., no caso que coñezo, a Elvira Ribeiro, descoñecida Premio Merlín de Xerais do ano 2007, por un texto lúdico para crianzas xogar cas palabras, para o caso ca vogal A.
Tamén é descoñecida para internet mesmo si nunca se mirou hai xa algún tempo a revista poética dos poetas das RREE (redes escarlatas).
Seguirá sendo descoñecida, para algúns, polos seus algúns espléndidos poemas barriñentos do seu ainda recente ARXILOSA, publicado en Pontevedra baixo batutade Sabino Torres (o da Colección Benito Soto, o pirata (!) pontevedrés e galego por antonomasia).
Unha outra cousa: mentres os españois só coñeceron na sua língua ó recén estreado e publicado naquila, o tamén bretón LE CLEZIO, os galegos tivemolo á nosa disposición desde 1986, gracias a Xerais !!
Ale, a rañala.
Nobel aparte. O €$tado €$pañol nunca involucionou porque endexamáis parteu hacia ningún lugar de milloría para a población que ocupa: sí soubo millor se manter calado -falou calado- mentres lle millor convíu. Mais sempre hai crentes, por tanto con fe, mais non cremos no que non vimos nin tocamos.
Discordo totalmente ca aptreciación esa, tan cara ós novos acomodados, aprendices de pesebreiros á longa.
Menos autobombo, menos denuncia pública e máis compromiso coa lingua!