O dramaturgo, figura clave no teatro galego do século XX, foi apartado do centro do sistema pola súa militancia política e lingüística.
Modernidade, humildade, honestidade. Estas tres palabras poden servirnos para comezar a explicar quen foi Jenaro Marinhas del Valle, figura clave no teatro galego do século XX, e malia a todo, descoñecido pola maioría da poboación, e conscientemente ignorado polas institucións durante anos, desprazado á periferia da cultura galega, un esquecemento que, denuncian os seus defensores, continúa na actualidade.
Durante todo o mes de novembro celébranse na Coruña unha serie de conferencias, debates e homenaxes co gallo do centenario do nacemento do autor, o 25 de novembro de 1908. Os actos, organizados pola concellaria de Cultura, a Universidade e a Asociación Socio-Pedagóxica Galega, comezaron o día 11, cunha mesa redonda e senllos relatorios a cargo de Henrique Rabunhal e Lino Braxe. O venres 21 a Casa Museo de Casares Quiroga acolleu a segunda das xornadas de estudo sobre Marinhas, na que se analizou 'O feminino e o protesto na obra de teatro Ramo Cativo' (Kathleen March e Tareixa Campo), se celebrou unha mesa redonda coa intervención de Laura Tato, Cilha Lourenço e Carlos Viscainho e se representará, xa no Teatro Rosalía, a obra A Velada.
Pola súa banda, a Associaçom Galega da Língua (AGAL) organizará un congreso sobre a figura e a obra de Marinhas os días 26, 27 e 28 de Febreiro de 2009. Así mesmo, publicará unha reedición de A Vida Escura e mais un volume no que se incluirá unha escola de textos que o autor escribiu na revista Agália.
Un teatro culto e moderno
Marinhas entregounos un teatro culto e moderno, "unha obra valiosa, novidosa, que intentou arriscar, unha obra moi do seu tempo", destaca Henrique Rabunhal, que no aspecto humano pon o énfase no seu carácter "xeneroso, humilde e coherente; nunca perseguiu nin se esforzou por acaparar méritos". Pensa igual Miguel Anxo Fernán-Vello, que o define como "un home cheo de bondade, unha persoa que non facía ruído, que pasaba desapercibida". En parecidos termos falaba Luís Seoane, que xa en 1974 sinalaba a súa vida "recatada" e "fecunda" en beneficio "de Galicia e da sua literatura". E tamén Elvira Souto salientou hai uns anos "o valor e coerência com que nestes míseros tempos voluntariamente renunciou a alcançar sinecura dos poderes públicos".
Rabunhal conclúe que "é un dos autores máis importantes do século XX, a pesar de ser unha obra pouco representada e de ser un autor non canonizado; atópase na periferia do sistema literario". Do mesmo xeito, Fernán-Vello cre que "a pesar de que o seu corpus teatral é bastante descoñecido, é un dos referentes do teatro galego en todo o século XX; polos temas que trata e as técnicas que utiliza, modernas e transgresoras é un dos dramaturgos máis interesantes do ámbito ibérico". Sobre as temáticas utilizadas, Rabunhal considera de interese as achegas de Marinhas ao problema da orde estabelecida, "ás posibilidades da sociedade de rebelarse, de revoltarse (que era un concepto que el empregaba moito) contra o poder".
Son as súas obras escasamente dramáticas, ademais, moi próximas ao teatro das ideas. "Iso ten que ver coa época na que escribiu, sobre todos nos anos cincuenta e sesenta, cando as posibilidades de representación das súas obras eran moi limitadas" explica Rabunhal, que sostén que Marinhas "fai un teatro moi de ideas, moi filosófico, afastado digamos do comercial, fóra do realismo e do costumismo". Porén, Fernán-Vello non concorda totalmente con esta visión: "o seu teatro é variado, non responde a unha única tipoloxía, e en calquera caso é un teatro para ser representado. É algo que eu falei con el moitas veces, e el concibía as obras en sentido escénico".
Unha vida de compromiso
Jenaro Marinhas contactou coa intelectualidade galeguista da Coruña sendo moi novo, a través das faladoiros aos que acudía o seu pai, relacionado co grupo da Cova Céltiga. Frecuentou así mesmo as Irmandades da Fala e en 1933 foi cofundador da Mocedade Galeguista da Coruña, da que chegou a ser secretario xeral. Despois da guerra participou nas primeiras reunións de galeguistas, xa dende 1943 e participou na fundación de Galaxia e de Grial. Foi en Grial onde publicou, ao longo da ditadura, as súas primeiras obras de teatro, como A Serpe, Pequena farsa dos amores desencontrados, Loucura e morte de Peregrino, Os Ausentes, O bosque, No palleiro ou Monifates. En 1965 A Revolta e outras farsas obtivo o premio Castelao de teatro galego convocado por O Galo.
En 1978 ingresou na Real Academia Galega, cun discurso titulado A importancia do público na revelación teatral, publicado por O Castro en 1979, en opinión de Rabunhal "un dos textos teóricos máis importantes do teatro galego". Naquela altura Manuel Lourenzo e Pillado Mayor destacaban en O teatro galego que na produción teatral de Marinhas impoñíase "unha liña de esixencias que atinxe a situar as súas obras na revolta ideolóxica e estética do teatro contemporáneo". E un ano máis tarde salientaban que nos seus textos "bule unha preocupación humanística que ás veces se reviste de latexo existencial e ás veces de farsa simbólica, máis sempre dentro dun ton poético, quer de raíz esperpéntica, quer dun calculado estatismo verbal". En 1981 publicou Acurrados e en 1990 Ramo Cativo, outra das súas obras máis destacadas.
En outubro de 1981 nace a Associaçom Galega da Língua, e Jenaro Marinhas foi escollido como Membro de Honra. En 1990, xusto despois da morte de Carvalho Calero, Marinhas renunciou ao seu posto na RAG: "Quebrado agora, bem dolorosamente para mim, esse fio que à Academia me prendia, deixo vacante um sitial que nunca ocupei gostoso e admito que sem merecimentos. Vou-me amigo dos amigos mas nom podo continuar companheiro polos caminhos que levades. Está certo que nom imos para a mesma romaria". Marinhas ocupou lugares de centralidade no campo literario galego durante o franquismo e os primeiros anos da restauración democrática. Porén, dende mediados dos oitenta e sobre todo dende que renunciou ao seu posto na Real Academia, foi desprazado a un lugar periférico.
En 1998 a AS-PG e a Agrupación Cultural Alexandre Bóveda organizaron na Coruña unha homenaxe a Marinhas, que xa tiña evidentes problemas de saúde e finou un ano despois. No seu discurso Pilar García Negro afirmou: "Reclamamos para el o mérito de ser un dos máis modernos, renovadores e intelixentes autores do teatro galego contemporáneo, cunha obra escrita, por certo, en tempos ben duros e crueis para coa existéncia do próprio país (...) Moitas grácias por nos acompañar e nos alentar neste camiño que ti, e outros coma ti, comezastes. Procuraremos non desandarmos nunca, non defraudarmos tanta esperanza como a que este país merece".
Os motivos da súa exclusión
Jenaro Marinhas deixou escrito que "os galegos nom devemos considerar o idioma português como algo que nom nos pertença em grandíssima parte desde que contribuímos à sua formaçom em igual medida os do Minho para Norte que os do Minho para Sul e isto deve ser motivo de orgulho nacional". E era perfectamente consciente de que por adoptar publicamente esta posición a súa valiosa obra ficaba condenada a unha certa 'periferia', ou ás veces quedaba directamente no esquecemento, por apatía, desleixo ou pura ignorancia: "nom se me oculta que aderir ao reintegracionismo contribui a encontrar-se com muitas portas fechadas, mas nom tenciono aldrabar a nengumha". Marinhas denunciaba con fervor que "a lusofobia revela umha imaturidade galeguista: o galego plenamente formado nom pode ver em Portugal e no português algo estranho, mas a prolongaçom de si mesmo: a Galiza botada a andar".
Para Fernán-Vello, a militancia reintegracionista de Marinhas, o mesmo que o seu posicionamento político, nidiamente de esquerdas e nacionalista, é "fundamental" para entender o seu esquecemento. "Supón unha gravísima irresponsabilidade que sectores moi importantes da cultura galega lle desen as costas por ese motivo. O que me parece máis grave é que ese descoñecemento, esa desmemoria inaceptábel se manteña na cultura galega oficial. Segue a pasar o mesmo: non hai moito, falando con Miguel Martín, xerente do IGAEM e agora do Agadic, dicíame que non coñecía a Jenaro Marinhas, e que non tiña intención de publicar o seu teatro completo", denuncia o poeta e editor.
Fragmento de O Assento (Agália, 1986)
Recanto dum jardim público. Dous bancos, próprios do sítio, um dando frente ao público, em direcçom horizontal à embocadura, o outro em posiçom vertical a ela e num lateral. Atrás do primeiro, quando menos, umha árvore em cujas pólas podam pousar as duas aves exóticas que aparecerám imediatamente.
Ave 1: Onde é que nos encontramos?
Ave 2: Pois nom o sei. Nunca é fácil sabê-lo com certeza, tudo se vai uniformando tanto no mundo que todas as cidades parecem a mesma. Iguais avenidas, «scalestrix», «buildings». Que nojo!
Ave 1: Vamos dar outra revoada a ver se pesquisamos algo orientador.
Ave 2: Se déssemos coa Oficina de Turismo.
Ave 1: Impossível, nom podemos rasear o voo com tantas espingardas de ar comprimido em maos dos escolares.
"Miguel Martín, xerente do IGAEM e agora do Agadic, dicía[...] que non coñecía a Jenaro Marinhas, e que non tiña intención de publicar o seu teatro completo"
Quanto trabalhinho temos por diante; Deus dos ateus, musa da memória!
Sempre me surpreendeu esse director dum organismo tam importante designado polo BNG polo seguinte, esse director e familiar duma prima do meu pai e todos nos conhecemos, responde as formulações do seu amigo e mentor Meilam Gil. Que estranhos amigos de cama faz a política, que se lhe deverá a Meilám Gil e amigos para encarregar-lhes essa parcela tam importante (evitar fazer pátria)
O mundo é um cha cha chá: Angela Bugalho amiga de Perez Varela (seu predecessor ao que deve mais dum favor), dirigente do bloco mas engatada amorosamente com o conselheiro de economia, e garante agora das (nom)ideias culturais de Tourinho (as do BNG nom se chegarom a conhecer) e com um novo secretario geral na Conselharia da órbita do PSdeG.
Jenaro Marinhas era lusista na tradiçom galeguista era nacionalista, Gostaria saber quantos dirigentes do bloco - upg sabem quem é Jenaro Marinhas, bem que gostaria
"Gostaria saber quantos dirigentes do bloco - upg sabem quem é Jenaro Marinhas, bem que gostaria" Dende onte, se non o sabían, case toda a militancia da UPG e moita do BNG xa o sabe, Paco Rodríguez dedicoulle unha parte do seu discurso no XII Congreso.
Di lautinha "esse director e familiar duma prima do meu pai e todos nos conhecemos, responde as formulações do seu amigo e mentor Meilam Gil".
¿Cales son estas "formulações"? ¿Poderías ser máis concreta? ¿Que quere dicir "todos nos conhecemos"?
Despois de falar dese "familiar duma prima do meu pai" tamén podemos falar de Jenaro Marinhas (o de Quiroga). E avanzo que a min non me gusta nada a súa obra. O resto, nacionalista, esquerdista, reintegracionista... todo iso, non creo que teña nada que ver coa calidade da súa obra.
Quixen dicir, Laurinha, e non lautinha. Mil desculpas.
Jenaro Marinhas din que era anarquista, ou eso entendera eu, ainda que raro, porque foi nalgunha lista do BNG o senado.
Afirmar que a militancia reintegracionista (alem da esquerdista ou nacionalista) nom repercute nada na difussom e no enjuizamento de qualquer obra literaria no nosso pais e sinceramente viver totalmente alheio a realidade galega. Sr Onofre, voçe descobre-se a sim proprio cando num anterior comentario meu a outro artigo aludiu as minhas "grafias" cando eu nem estava a falar do jeito de falar senom contestando a outro intervinte (ao sr Raimundo, anti-catalanista ate o pescoço) COM A MINHA GRAFIA. Nom se pode ir mintindo, organizando o que os demais devem dizer e como devem escrever, falando de guerreiros celtas e doutras gaitas e logo nom achegar rem substancial ao debate...
Onofre, se deixaras de fazer juizos pessoais de tudo tipo seriam os teus comentarios moito mais acaidos. O que para ti nom "engade etc etc" segue a ser um estigma na produçom cultural galega. E que digas tu que "nom engade nem bla bla bla" cando tu es o primeiro em utilizar o reintegracionismo como tema em sim proprio (cando ninguem o tiver feito voçe acusou-me de falar de "grafia" cando o unico que figera eu foi "escrever" na grafia da minha elecçom para debater com um intervinte algo bem diferente)..Por certo o do ardor guerreiro nom sei de onde o tira (tomarei-no como um cumplimento porque obviamente voçe nom me conhece, ainda que goste de me enjuiçar), eu simplesmente entro num debate com total tranquilidade e tentando ser o mais civilizado e educado possivel. Voçe porem adica-se umha e outra vez a fazer juizos pessoais que nom venhem ao caso agas a sua falha de arguementos e a sua falta de estilo e pouca desportividade. Por que nom se aplica a voçe o do "ardor guerreiro"? Por que nom se adica a utlizar o debate para debater e deixar-se de contos? Por certo, sabe o que e a retranca?? O que voçe desconhece
Veña, Maeloc, non te arreches, que todo isto é máis chévere do que parece. Ha marchar a néboa esa por onde andas, e xa verás cando saia o sol, xa verás, xa... ímolo pasar kinindiola.
Un saúdo.
O que tu queiras Onofrinho, tuda a seriedade e retranca que tu queiras. Os demais nom contamos...tu decides o que se escreve e como e cando ha que ser serio e cando ha que retranquear, sempre dependendo que tu entendas de que se fala e penses que "controlas" do asunto...O que e o intercambio legitimo de opinions e grafias (por que nom??)nom semelha ir contigo..Eu rio-me contigo Onofrinho...A tua repunancia semelha nom ter limites meu...Logo, que foi o que comentei eu antes?? pois que ser "reintegrata" e um estigma como um piano para qualquer pessoa que queira legitimamente escrever nesta opçom, e ser esquerdista e nacionalista ou anarquista tamem o e ainda que menos...Por moito que a mim ou a ti isso nom me/nos importe um bocado..A ver se aprendemos a ler enos deixamos de caralhadinhas que nom venhem ao caso...ha he hi ho hu
asusórdenescomandante
Este Maeloc é un coñero, pois inclúe o de Rouco no seu nome. ¡Hai que ter valor! ¡E despois di que non sabe de onde vén o de "ardor guerrero". Veña, Rouco do Maeloc, non te fagas o badanas, que os de infantería nos coñecemos todos.
Defínese o Rouco de Meloc como "ensinante numha sociedade multilingue e plural como a londinense...". Ten que ser un chaval escacharrante. A verdade é que es ben simpático.
Parabéns a Vieiros por um artigo objectivo e informativo. Um mais no seu haver. Obrigado polo vosso trabalho.
Os motivos da súa exclusión
Jenaro Marinhas deixou escrito que "os galegos nom devemos considerar o idioma português como algo que nom nos pertença em grandíssima parte desde que contribuímos à sua formaçom em igual medida os do Minho para Norte que os do Minho para Sul e isto deve ser motivo de orgulho nacional".
o galego plenamente formado nom pode ver em Portugal e no português algo estranho, mas a prolongaçom de si mesmo: a Galiza botada a andar".
HOXE ESTA VERDADE TEN que ESTAR PRESENTE EN TODOS Os GALEGOS:
Uxia - Cantos na maré
http://br.youtube...
A sociedade galega ten que esixir do Estado o seguinte:
1- A oficialización do galego na norma universal (como única lingua oficial) conforme o acordo ortográfico ratificado por todos os países irmáns da fala. Co ensino escolar inmediato e obrigatorio para todos os queiran vivir e traballar na Galiza.
http://br.youtube...
http://br.youtube...
http://br.youtube.com/watch?v=...
2- Recepción inmediata das canles de televisión portugueses na Galiza en canle aberta e recepción por cabo das canles do Brasil, Angola, Mozambique, Guinea, Cabo Verde, Macau, Timor e de todos os países de lingua galego-portuguesas posíbel tecnicamente.
http://www.youtube.com/watch?v...
http://www.youtube.com/watch?v...
3- Entrada da Galiza como membro con todos os dereitos na lusofonia.
http://br.youtube...
5- Entrada da Galiza na xestión no Instituto Internacional da Lingua tendo tamén dereito á presidencia rotativa mesmo sen ser país independente.
http://www.iilp-cplp.cv/index...
Estas son as condicións mínimas para recuperarmos o tempo perdido de desalfabetización en Galego e termos un idioma de traballo que nos axude a gañar diñeiro e prestixio no mundo. O galego é unha lingua universal. Temos que ter inmediatamente unha cultura galega actualizada ao século XXI. O galego/portugués é oficial en 10 Estados soberanos se incluírmos a Rexión Autónoma de Macau na China. Idioma oficial no Mercosur, Unión Africana (onde o español non é) Unión Europea e con tradución permanente nas Nacións Unidas. A Galiza só terá futuro como rexión ou país galego coa recuperación da súa lingua materna. Abran os ollos galegos non se deixen enrolar con crioulos da RAG nin con reintegracionismo desactualizado. Co galego actualizado entramos nun mercado non só literario como en todos os dominios de máis de 250 millóns de persoas. Se temos un idioma nativo e materno con orixe milenária dos nosos antepasados que nos proxecta no mundo porque iremos trocar por un simple crioulo artificial por adopción sen futuro!.... feito á presa pola RAG para continuarmos da dependencia de Madrid.!!
#15 hai 11 horas e 18 minutos Lidor
Senhor Lidor respeite cerca de 250 milhões de pessoas que escrevem em galego universal.
A ideia de que quem escreve no galego original (português) é de esquerda está errada.
Quem à distância lê os vários comentários em Vieiros fica a pensar que na Galiza se pensa desta forma errada. Posso estar influenciado com o que se passou comigo em Timor.
Quando tinha cerca de 20 anos de idade cumpria o serviço militar obrigatório no exército português em Timor. Aqui não havia um preso político nem nenhum timorense pedia a independência. Todos nos sentiamos portugueses. Mais de 95% do exército português era constituído por locais timorenses até que o governo em Lisboa mudou e decidiu dar a independência a Timor.
Depois da independência os portugueses foram embora e a Indonésia ocupou Timor.
Nós timorenses organizamos uma força de guerrilha armada contra a colonização indonésia. Sou uma pessoa de direita como eram a maior parte dos meus companheiros patriotas. Os indonésios diziam que eramos comunistas. Falavamos e escreviamos em português que estava proibido pelos indonésios. O idioma português era conhecido como a língua dos comunistas. No meio dos guerrilheiros patriotas não havia sequer 2% simpatizantes de comunistas, a grande maioria era de direita e católicos como eu. Pela Pátria posemos de lado as diferenças idiológicas. Na Galiza devem fazer o mesmo, primeiro libertamos o país e agora somos uma jovem nação de maioria católica e ideológicamente de direita. O português é escrito por pessoas de todas as ideologias. São quase 250 milhões que usam este idioma como uma ferramenta de trabalho progresso e de unidade nacional.
O certo galego é hoxe un idioma universal:
Uxia - Cantos na maré
http://br.youtube...
Caetano Veloso: "A Nossa Língua é o Galego-Português"
http://br.youtube...
De feito entre os pobos de Portugal e Galiza non hai diferenzas. Até Cantante da 5a Estación confunde Galiza con Portugal.
http://br.youtube...
O propio nome Portugal teñen a mesma orixe que Galiza.
Ao conxunto das varias tribos celtas os celtas chamaban entre si Call.
No latim non había o son Call mais Gall.
No río Douro onde hoxe é a cidade do Porto había unha gran concentración de celtas e como era un porto fluvial chamábase ao local Portus Call.
O condado Portucalence era un condado de celtas.
O nome portucalence virou a Portugalence porque no latin non había o son Call.
A orixe da palabra Portugal quere dicir porto dos galegos. Portu (de porto) Gal (galegos). Galegos quere dicir celtas de varias tribos.
jajajajajajaja ata a cantante da 5ª estación, toda unha garantía...
#27 hai 12 horas e 54 minutos Lidor
Ti non escribes galego reintegracionista nin da RAG. Iso nin galeñol é.
Queres dar co Timorense en louco? El non encontra a túa lingua en lado ningún.
Decidam FALAR OU HABLAR MAS JÁ..... GALIZA NÃO PODE PARAR....
Nos últimos dias temos assistido a simpatizantes do REINTEGRACIONISMO e da norma RAG defenderem posições mais frontais e cada uma das partes valorar os comentários positivamente ou negativamente conforme concordem ou não.
Na valorização a vantagem é esmagadora a favor dos REINTEGRACIONISTAS.
Isto justifica-se com o facto de haver muitos simpatizantes dos REINTEGRACIONISTAS que não comentam mas votam.
Será que esta vitória esmagadora dos REINTEGRACIONISTAS é bom para a Galiza e para a recuperação do nosso idioma materno como defendem?
Penso que não. Sempre que galegos estejam em desacordo com questões relacionadas com a língua da Galiza todos perdemos e a Galiza também.
Todos os galegos devem procurar o que os une e não o que os desune.
Aqueles que defendem o galego na norma universal são afinal contra o quê?
1- O Ñ espanhol que na norma RAG substitui o tradicional NH originário da Galiza.
2- O LL espanhol que na norma RAG substitui o tradicional LH originário da Galiza.
3- O CIÓN espanhol que na norma RAG substitui o tradicional ÇÓM originário da Galiza e que num aprofeiçoamento do idioma foi substituído por ÇÃO.
4- As palavras não acabarem em N (como por exemplo en) como prevê a norma castelhana mas em M (em) como é originário da norma galega. Um S entre duas vogais no galego original lê-se Z (por isso A palavra isso tem dois SS para não ser lido como Z)
5- Que não se escreva só respeitando o som de ouvido mas também respeitando a origem das palavras. Em galego JÁ (lê-se XA mas não se deve escrever para respeitar culturalmente a origem da palavra), JO (lê-se XO mas não se deve escrever para respeitar culturalmente a origem da palavra ), GE (lê-se XE mas não se deve escrever para respeitar culturalmente a origem da palavra ), GI (lê-se XI mas não se deve escrever para respeitar culturalmente a origem da palavra ).
6- Respeitar a constituíção das palavras como língua culta e não escrever somente pelo som como os crioulos escritos exemplos: COM A (e não COA), COM AS (e não COAS), COM O (e não CO), Também (e não TAMÉN).
Resumindo são praticamente 6 regras que dividem os galegos e mais alguns pequenos detalhes, entre isolatas e reintegratas.
A nação galega não tem valor suficiente para resolverem esta questão?
Tenho a certeza que sim ambas as partes façam uma refexão e chegarão rapidamente que não há motivos para uns estarem contra os outros.
De um lado dirão os isolatas querem escrever conforme o nosso ouvido ouve e não respeitar a origem familiar das palavras e queremos aplicar as normas castelhanas e não as originárias da Galiza. Nem que para isso o galego se torne um idioma ultraminoritário com dificuldades de não existirem livros nem conteúdos informáticos no idioma e andarmos sempre atrás. Ser uma língua sem autonomia de se impôr no mundo mas queremos viver isolados. Queremos ter um idioma só para casa e o castelhano para trabalhar.
Por outro lado dirão os integratas. O galego/português hoje é uma língua universal. Temos de ter imediatamente uma cultura galega actualizada ao século XXI.
O galego/português é oficial em 10 Estados soberanos se incluirmos a Região Autónoma de Macau na China.
Idioma oficial no Mercosul, União Africana (onde o espanhol não é) União Europeia e com tradução permanente nas Nações Unidas.
A Galiza só terá futuro como região ou país galego com a recuperação da sua língua materna. Abram os olhos galegos não se deixem enrolar com crioulos da RAG nem com reintegracionismo desactualizado. Com o galego actualizado entramos num mercado não só literário como em todos os domínios de mais de 250 milhões de pessoas.
O galego reintegracionista ao respeitar o actual acordo ortográfico traz para a Galiza uma ortografia vencedora por ter livros de todas as matérias assim como produtos multimédia. Os estudantes da universidades galegas passam a ter livros e outras ferramentas de trabalho na ortografia reintegracionista. Isto era um passo importante para a recuperação do nosso idioma nativo.
É urgente a actualização do reintegracionismo há novas palavras que recentemente foram introduzidas no vocabulário galego-português especialmente relacionadas com a informática e novas tecnologias. Nesta actualização Portugal vai alterar a escrita a cerca de 2% das palavras os reintegracionista actualizariam cerca de 5% sendo que se limita à alteração de poucas regras de fácil compreensão.
Se temos um idioma nativo e materno com origem milenária dos nossos antepassados que nos projecta no mundo porque iremos trocá-lo por um simples crioulo artificial por adopção sem futuro!.... feito á pressa pela RAG para continuarmos da dependência de Madrid.!!
Conclusão não se dividem escolham o melhor para a Galiza.
Acabem com esta guerra em que todos perdem. Eu não vou interferir mais em comentários já disse aqui tudo. Não quero ser acusado de spamista mas isto tinha de ser dito neste momento neste tema.
VOU REPETIR NA NORMA RAG PELO RESPEITO IGUAL PELAS DUAS PARTES..
VOU REPETIR NA NORMA RAG POLO RESPECTO IGUAL POLAS DúAS PARTES..
Os últimos días temos asistido a simpatizante do REINTEGRACIONISMO e da norma RAG defenderen posicións máis frontais e cada unha das partes valorar os comentarios positivamente ou negativamente conforme concorden ou non.
Na valorización a vantaxe é esmagadora a favor dos REINTEGRACIONISTAS.
Isto xustifícase co feito de haber moitos simpatizante dos REINTEGRACIONISTAS que non comentan mais votan.
Será que esta vitoria esmagadora dos REINTEGRACIONISTAS é bo para a Galiza e para a recuperación do noso idioma materno como defenden?
Penso que non. Sempre que galegos estean en desacordo con cuestións relacionadas coa lingua da Galiza todos perdemos e a Galiza tamén.
Todos os galegos deben procurar o que os une e non o que os desune.
Aqueles que defenden o galego na norma universal son ao final contra o quê?
1- O Ñ español que na norma RAG substitúe o tradicional NH originário da Galiza.
2- O LL español que na norma RAG substitúe o tradicional LH originário da Galiza.
3- O CIÓN español que na norma RAG substitúe o tradicional ÇÓM originário da Galiza e que nun aprofeiçoamento do idioma foi substituído por ÇÃO.
4- As palabras non acabaren en N (como por exemplo en) como prevé a norma castelá mais en M (en) como é originário da norma galega. Un S entre dúas vogal no galego orixinal lese Z (por iso A palabra iso ten dous SS para non ser lido como Z)
5- Que non se escriba só respectando o son de oído mais tamén respectando a orixe das palabras. En galego JÁ (lese XA mais non se debe escribir para respectar culturalmente a orixe da palabra), JO (lese XO mais non se debe escribir para respectar culturalmente a orixe da palabra ), GE (lese XE mais non se debe escribir para respectar culturalmente a orixe da palabra ), GI (lese XI mais non se debe escribir para respectar culturalmente a orixe da palabra ).
6- Respectar a constituición das palabras como lingua culta e non escribir soamente polo son como os crioulos escritos exemplos: COM A (e non COA), COM AS (e non COAS), COM (e non CO), Também (e non TAMÉN).
Resumindo son practicamente 6 regras que dividen os galegos e máis algúns pequenos detalles, entre isolatas e reintegratas.
A nación galega non ten valor suficiente para resolveren esta cuestión?
Teño a certeza que si ambas as partes fagan unha refexión e chegarán rapidamente que non hai motivos para uns estaren contra os outros.
Dun lado dirán os isolatas queren escribir conforme o noso oído ouve e non respectar a orixe familiar das palabras e queremos aplicar as normas castelás e non as originárias da Galiza. Nin que para iso o galego se torne un idioma ultraminoritário con dificultades de non existiren libros nin contidos informáticos no idioma e andarmos sempre atrás. Ser unha lingua sen autonomía de se impôr no mundo mais queremos vivir illados. Queremos ter un idioma só para casa e o castelán para traballar.
Por outro lado dirán os integratas. O galego/portugués hoxe é unha lingua universal. Temos que ter inmediatamente unha cultura galega actualizada ao século XXI.
O galego/portugués é oficial en 10 Estados soberanos se incluírmos a Rexión Autónoma de Macau na China.
Idioma oficial no Mercosur, Unión Africana (onde o español non é) Unión Europea e con tradución permanente nas Nacións Unidas.
A Galiza só terá futuro como rexión ou país galego coa recuperación da súa lingua materna. Abran os ollos galegos non se deixen enrolar con crioulos da RAG nin con reintegracionismo desactualizado. Co galego actualizado entramos nun mercado non só literario como en todos os dominios de máis de 250 millóns de persoas.
O galego reintegracionista ao respectar o actual acordo ortográfico trae para a Galiza unha ortografia vencedora por ter libros de todas as materias así como produtos multimedia. Os estudantes da universidades galegas pasan a ter libros e outras ferramentas de traballo na ortografia reintegracionista. Isto é un paso importante para a recuperación do noso idioma nativo.
É urxente a actualización do reintegracionismo hai novas palabras que recentemente foron introducidas no vocabulário galego-portugués especialmente relacionadas coa informática e novas tecnoloxías. Nesta actualización Portugal vai alterar a escrita a cerca de 2% das palabras os reintegracionista actualizarían cerca de 5% sendo que se limita á alteración de poucas regras de fácil comprensión.
Se temos un idioma nativo e materno con orixe milenária dos nosos antepasados que nos proxecta no mundo porque iremos trocar por un simple crioulo artificial por adopción sen futuro!.... feito á presa pola RAG para continuarmos da dependencia de Madrid.!!
Conclusión non se dividen escollan o mellor para a Galiza.
Acaben con esta guerra en que todos perden. Eu non vou interferir máis en comentarios xa dixo aquí todo. Non quero ser acusado de spamista mais isto tiña que ser dito neste momento neste tema.
Escrever em galego na norma universal pelo respeito pelos nossos antepassados e pelo progresso da Galiza em GALEGO.
Censura não galego escrito na norma universal.
Acho que o Jenaro Tamém diria, ainda que daquela nom havia g-8
«A Galiza é do G-8 linguístico, como som o espanhol e o francês, mas a política linguística trata-a como se for o lapurdiano [dialecto do basco]»
mais em
http://www.pglingua.org/index...