“Non desprezamos cambios aínda que poidan ser puntuais ou momentáneos”, afirmou o máximo responsábel da Unión do Povo.
Tal e como estaba previsto, Francisco Rodríguez seguirá a ser o “home forte” da UPG. O partido historicamente hexemónico dentro do BNG clausurou este domingo no Auditorio de Galiza (Compostela) o seu XII Congreso. Ademais do secretario xeral, o plenario escolleu os membros do Comité Central, máximo ógano entre congresos. No mesmo volven figurar, entre moitos outros, caras tan coñecidas como as de Alfredo Suárez Canal, Francisco García, Ana Pontón, Alberte Ansede, Roberto Vilameá, Francisco Jorquera, Pilar García Negro, Bieito Lobeira ou Suso Seixo.Tamén estarán na dirección os responsábeis de zona da UPG: Xosé Manuel Fernández (Pontevedra); Daniel Gómez (Ourense); Xesús Méndez (Lugo); Xosé Carlos Pazos (Vigo); Manuel Rei (Ferrolterra); e Martiño Santos (Compostela).
Anxo Quintana participou no acto en calidade de voceiro do BNG. O de Allariz principiou o seu discurso asegurando que “mentres o nacionalismo galego sexa quen de parir persoas como Bautista Álvarez é unha garantía de futuro e éxito”. A continuación, Quintana centrou a súa intervención na crise mundial, na crítica aos modelos económicos ultraliberais e na receita de máis nacionalismo como mellor antídoto.
En clave interna o líder do BNG afirmou que “non é especialmente estraño que moitas veces nos sacuda a impaciencia. O noso é un proxecto transformador. Nunca nos conformaremos co que temos pero os procesos non se poden producir se non se leva pobo detrás”. Por iso, emprazou á militancia da UPG a traballar arreo para lograr uns bos resultados nos vindeiros comicios, á vez que se mostrou seguro de que na seguinte lexislatura vai ser posíbel un Estatuto de Nación para Galiza.
Logo de reiterar por activa e por pasiva que a UPG non renunciaba a un cambio radical no sistema, defendeu tamén as reformas: “Non desprezamos cambios aínda que poidan ser puntuais ou momentáneos”. Así sinalou que instrumentos como un novo Estatuto ou unha nova lexislación para as caixas de aforro son pasos de importancia.
Os aplausos foron como sempre o termómetro para saber como respira a UPG. As grandes ovacións para Francisco Rodríguez e especialmente para Bautista Álvarez contrastaron cos aplausos, aínda que correctos, moito menos vehementes que recibiu o voceiro nacional do BNG. Os aplausos tamén se fixeron notar ao ouvirse polos altofalantes nomes como os de Bieito Lobeira ou Pilar García Negro.
Ai, que tempos aqueles quando no Comitê Central se resolviam as diferenças colocando um revólver encima da mesa! Agora há que passar pelo enfadonho processo de elaborar teses políticas e convocar congressos, para parecer democratas. Que chatice!
Por sinal, lendo as declaraçöes de Paco Rodríguez (tenho que confiar na transcriçäo de Vieiros, pois a web da UPG näo oferece nenhuma informaçäo ao respeito), parece até que näo leu as Teses a Debate. Eu as li, e recomendo a sua leitura a tod@s: há um esforço de análise política näo desprezível, embora näo vá acompanhado de propostas alternativas e adoeça do clássico mecanicismo próprio da UPG (desde o endereço web http://www.uniondopovogalego.o... podem ser acessadas). Certamente, quem as redigiu tem uma cabeça bem melhor mobiliada do que a do secretário-geral, como se demonstra na ponderada análise sobre elementos chave da actuaçäo institucional do nacionalismo galego que se faz no documento, täo longínqua da renúncia ideológica quanto da vazia, superficial e hórrida estridência do líder do partido.
Antes de concluir, gostaria de deixar patente a minha admiraçäo por pessoas täo capazes como Francisco Jorquera, Francisco Garcia e Alfredo Suárez Canal. Só näo entendo como ainda seguem dentro da "igreja" e näo apostatam de vez. Decerto, a minha delicada saúde näo aguentaria por muito tempo a companhia de figuras como Paco Rodriguez, Suso Seixo, Bieito Lobeira, Pilar Garcia Negro, Roberto Vilameá ou Martinho Santos. Ora, se puder assistir às reuniöes munido näo de um revólver, mas de um MP3 em alto volume, talvez suportasse um bocadinho ;-)
Saúde e saúdos.
Se seguen secadra é porque cren no proxecto ao estar integrados nel. Os únicos que botades merda sodes quenes non estades dentro,os que non traballades dia a dia con outros companheiros. Secadra desde dentro as cousas son distintas a como as queredes pintar vós,os que ides liberar o meu país.
País.
“Non desprezamos cambios aínda que poidan ser puntuais ou momentáneos”.
Tenche leria o asunto ... non desprezan cambios, nin tampouco os aprezan, bueno tampouco hai q mentir, si q os aprezan e inda máis se son en beneficio persoal.
Estou de acordo con descrete, inda q eu non puiden vivir eses anos, si sei como se puñan as pistolas enriba da mesa e como agora se seguen pondo, pero por debaixo.
En fin, poden seguir vostedes facendo a súa carreira de social demócratas afiliados ao un incansable alpinismo político.Xa teñen novo guía espiritual pero a crise sempre estará mirando pola fenda da portiña, de onde non hai, non se pode sacar señores.
É dificil entender as criticas de DESCRECENTE, si non é por xenreira e envexa irracional.Eu coido que todos e cada un dos membros da UPG son o referente a seguir para a consecución dunha Galiza, na que predomine o equilibrio social en todos os eidos da vida.De seguro tamén que a "igreja" goza de voa saúde afortunadamente para Galiza e @s Galeg@s.
Só dende unha perspectiva aberta e que segue os movementos da UPG, se pode entender este o proxecto nacionalista, nunca dende o rencor e dende a distancia, non só hai que leer as teses, senón que hai que aplicalas, e estas tamén son feitas por aqueles que denosta descrecente.E tamén como é evidente por todos os que asistiron ao congreso, e tiveron a oportunidade de presentar enmendas, como tamén poderian rechazar o texto no seu conxunto.
Non son tempos de rechazar a xentes que puxeron o empeño durante a súa vida na defensa dunha Galiza Ceibe e Popular, só apoiando teremos futuro como Nación e Povo Libre que tome as súas propias decisións.
Por certo que hai sitio para todos, non sobra ninguén, e todo aquel que queira pode axudar a seguir avanzando no proceso inmersión nacionalista, o demais son gañas de marear unha perdiz que goza de boa saúde e que non vai caer polos perdigonazos do resentimento ou da frustración.
A miña tampouco é unha saúde boa, máis non por iso teño que asumir todo o que diga nin sequer a túa "igreja", que por certo non dá alternativas, máis sí criticas de pouco fundamento político, a crítica por sistema nunca foi voa conselleira ao igoal que a mentira que por repetida nunca será verdade.
Saúde e PAZ.
Esta leria de que os comentarios son realizados desde o resentemento, a frustración, etc. só qure que non se fagan comentarios, que reina o absentismo comentaril e que admitamos que o silencio é o mellor xeito de mirar a vida.
Pode que a UPG acertara e pode que a UPG errara. Opinións, variadas.
Desde logo, se alguén opina que a UPG acertou sempre, sempre, sempre, eu no diría que é un bandullo agradecido ou unha persoa con complexo de ovella. Defendo que teña esa opinión, que non comparto.
O que está por ver é que a UPG respecte as opinións diferentes que sobre Galiza temos por acó.
Reflexión ou coda final: xa van aló algunhas lexislaturas nas que o PSOE saca os orzamentos de España co apoio da UPG disfrazada de BNG. Mira ti por ónde os nacionalistas galegos manteñen España... sempre en interese de Galiza, como cando apoiaron á Ministra do Tren Español.
E mira ti por ónde a Cidade da Cultura é cousa de Ánxela, como se Paco non tivera falado a prol do proxecto hai uns meses e non tivera falado dentro do BNG sobre o temita.
A qué hai que criticar algo e non simplemente falar da Patria?
Por alusöes:
-A UnDeTantos (post nº 2).
1. O país näo é teu, mas de tod@s nós. Sem mais comentários.
2. Os membros da UPG sempre presumiram - e seguem a fazê-lo - de serem os que mais trabalham. Isto requer pelo menos duas ressalvas: (a) os membros da UPG säo realmente activos nos seus respectivos campos de actuaçäo, mas fazem-no para captar militância para o seu partido; näo para ampliar a base nacionalista, mas a sua própria; e (b) conheço gente trabalhadora em todas as correntes que conformam o BNG, e na maioria dos casos é gente que se sacrifica pelo país sem pedir nada em troca nem fazer alarde da sua contribuiçäo.
3. É muito feia essa teima de dizer que quem näo concorda com a UPG é porque está fora do projecto nacionalista. Näo gosto de descer ao terreno pessoal, mas, por se for do teu interesse, deves saber que levo 30 anos de militância ininterrupta no nacionalismo (político, sindical, associativo e estudantil - na longínqua mocidade...). Por se isso näo saciar a tua curiosidade, que conste também que näo faço parte de nenhum colectivo organizado da fronte, e nem me identifico com nenhum deles. Se quiseres saber mais, por favor lê a resposta à segunda alusäo.
-A Frouxeira (post nº4).
1. Cito: "Só dende unha perspectiva aberta e que segue os movementos da UPG, se pode entender este o proxecto nacionalista". Ora, ora, ora... Quer dizer, que o movimento nacionalista só pode ser entendido a partir da contemplaçäo (perspectiva) e o seguidismo (seguir os movimentos) da UPG! É bom que algumas pessoas falem claro, como tu: a UPG guia e dirige, e o resto somos companheiros de viagem, täo necessários quanto ocasionalmente molestos.
É uma lástima que as boas e generosas gentes do século XIX e dos dois primeiros terços do XX näo pudessem viajar à frente no tempo, para serem iluminados pela luz reveladora do Partido: imagina o que poderiam ter feito Faraldo, Anhom, Rosalia, Murguia, Curros, Pondal, Branhas, Cabanilhas, os Vilar Ponte, Castelao, Picalho, Bóveda, Blanco Amor e tant@s outr@s, sob o comando de Paco Rodríguez! Deixai de pensar que o nacionalismo galego nasceu com a UPG, por favor: é uma questäo de respeito à nossa história como povo. (Addendo: e nem morrerá com ela.)
2. Enlaçando com o anterior, e por se näo ficou claro na resposta ao teu camarada UmDeTantos. Näo me metas em nenhum balaio, que eu näo concordo com as prácticas do teu partido (apesar de compartilhar uma boa percentagem das suas análises), mas também näo pertenço a nenhum clube elitista, nem sou da gauche divine. Näo tenho a menor simpatia pelo pragmatismo (conservadorismo) de Quintana, nem pelo fútil exercício da política de mesa-redonda de Beiras, nem pelo filibusterimso de Nogueira, nem pelos anöes que vos cresceram e mataram o pai. Sou uma voz independente. E, como bom atéu, näo comungo con ninguém.
Só me identifico com esse povo que quer ser libertado, mas ainda näo o sabe (que nos aguarda e nos ignora, como disse Bodanho). Um povo que há tempos espera a renovaçäo do nacionalismo para voltar dar-lhe a sua confiança. E isso näo se faz com soflamas nem com essencialismos tais como "Galiza é uma naçäo" ou a famosa "contradiçäo principal".
Passo a explicar-me, e já concluo:
- Galiza näo é uma naçäo, e nem deixa de sê-lo. Galiza encontra-se em uma encruzilhada e deve decidir o que quer ser. Isto, porque de uma perspectiva de esquerdas e revolucionária (como a minha, e imagino que a tua), näo se pode conceber as naçöes como "entes naturais", mas como construçöes históricas, das quais deve ser protagonista a vontade popular e näo o decreto de umas elites às quais eventualmente possa favorecer a assunçäo da forma de Estado independente para consolidar e ampliar os seus mecanismos de poder. Ergo, Galiza será uma naçäo na medida em que o povo galego, livre e soberanamente, assim o determinar - se algum dia o fizer -, e näo porque um grupo ideologizado da sociedade o escreva e proclame a todas as horas.
Esse processo de construçäo nacional näo se faz desde a maximizaçäo dos postulados teóricos, mas desde o contacto real com gente real, que tem aspiraçöes reais, que possui um amor real pela sua terra real, que sofre problemas reais e que quer näo apenas soluçöes reais (e, de preferência, imediatas), mas também explicaçöes reais do que acontece. Esse é o papel da esquerda libertadora e transformadora. O nacionalismo é uma necessidade histórica do momento que vivemos, mas näo deve virar a nossa ferramente de análise ideológica: eu, pelo menos, näo quero ser nacionalista. Pelo contrário, quero ser um cidadäo normal de um país livre chamado República Galega. Um cidadäo libertário e revolucionário, mas näo mais nacionalista.
- As organizaçöes políticas devem ser consideradas - ao menos na minha humilde opiniäo - como instrumentos ao serviço do corpo social (classes, sectores, conglomerados ou amálgamas, para o caso tanto faz) e näo como fins em si mesmos. Isto é especialmente relevante em organizaçöes que se autoproclamam de esquerdas e transformadoras (ou, indo um bocado além, revolucionárias). Ora bem, faz tempo que o BNG em geral e a UPG muito em particular se comportam basicamente - näo estou dizendo ezxclusivamente, olha bem - como ferramentas ao serviço de si mesmas; ou o que é pior: ao serviço de uma pequena porçäo de si mesmas, composta pelas respectivas elites endogámicas das "famílias" que se repartem o poder.
Para que se me entenda bem clarinho: o meu projecto chama-se Galiza, e esse é insubstituível. O BNG, a UPG ou qualquer outra organizaçäo, é prescindível - superaçäo dialéctica das superestruturas que perderam a sua validade para incidir sobre a realidade: liçäo nº 1 de marxismo.
- Quanto ao da "contradicçäo principal", quando será que vais entender que as contradicçöes näo enfraquecem o capitalismo, mas que - muito pelo contrário - fazem parte da sua base de sustentaçäo! A longevidade do capitalismo deve-se exactamente à sua quase ilimitada capacidade de absorver as contradicçöes que gera, de inserir no sistema os discursos que poderiam questioná-lo e de dispor de meios ecónomicos, políticos e comunicativos para gerir os momentos de crise (como o actual, sem ir mais longe) dentro do marco do próprio sistema.
E é por isso mesmo pelo que um modelo alternativo ao capitalismo imperialista que vivemos passa por construir um discurso que - sem perder nem um pingo da sua radicalidade - possua a suficiente flexibilidade operativa como para aglutinar em seu seio contradicçöes e pluralidades. Ou seja, a antítese dos partidos comunistas e dos congressos à moda búlgara.
Consideraçäo final: näo possuo os atributos do rancor nem da inveja. Minhas fraquezas säo todas de índole sensorial, e näo pretendo renunciar a elas. A minha discordância, como espero ter podido demonstrar, bem que de modo parcelar e necessariamente sucinto, é baseada em uma concepçäo da realidade e da práctica política o bastante diferentes das que hoje predominam na UPG como para que, no meu direito à livre expressäo, me permita manifestá-las a público, por se acaso servirem àlguem como elemento de reflexäo - e se for para discordar de mim, com muito gosto o aceito.
Saúde, saúdos, e aqui paz e depois (alva de) glória.
Esclarecimento adicional a Frouxeira (nº 4)
Já ia esquecendo: eu näo sou irracional, mas sim irracionalista. O racionalismo filosófico-ideológico-político leva necessariamente à idéia do Uno, vale dizer ao credo, à fé. Pessoalmente, sou incapaz de entender o mundo a partir de qualquer tipo de fé, mas aparece-se-me transparente a olho nu.
Por aí ía a minha referência à "igreja", à qual aludes em várias passagens da tua resposta. Detém-te um bocadinho e vamos pensar juntos. O que define uma igreja, nas sociedades ocidentais?
- Um credo (o comunismo).
- Uma liturgia (o congresso).
- Um deus criador demiúrgico (Marx).
- Um deus encarnado (Lenine).
- Um deus mensageiro (Castelao).
- Um sumo sacerdote (Paco Rodríguez).
- Uma corte de sacerdotes (o Comitê Central).
- Um apostolado (as células e as correias de transmissäo).
- Um mártir (Moncho Reboiras).
- Um santo (este posto estava vago, mas acaba de ser preenchido por Bautista).
Perante a ausência de uma figura feminina, ainda mais em uma sociedade com um grande peso do matriarcado como a nossa, deve-se deduzir que estamos perante uma igreja protestante - e a etimologia, sem dúvida, näo me contradiz neste ponto.
Saúde e saúdos.
P.S.: O único deus que presta, além de ser o único genuinamente galego, é Diola, de quem só nos lembramos para proferir frases de baixo caläo :-)
Non me gusta a UPG porque é moi radical, e ademáis non os voto porque teñen unha politica moi moderada, o importante é criticar.
Por alusöes:
1)Cando digo o meu país refírome a Galiza,o meu país,igual ca teu,así que non me venhas con demagoxias que un xa ten uns anos.
2) Dixen eu que os demais sectores do BNG non traballasen,neste ou en calquera comentario desde que estou rexistrado en Vieiros? Máis demagoxia...
3)En que momento falei eu de "proxecto nacionalista" e excluín a alguén,por favor?
......Podo concluir que non sei de que me comentario estás falando,porque lle das as voltas ao teu antollo para enredar,iso chámaselle terxiversar e manipular..
Isto xa é o colmo dos colmos.
Algún por dar a noita xa non sabe que dicir...
Vakaloura es un simple ignorante.
Un pouco de poesía....
¡Galiza! Nai e Señora,
sempre garimosa e forte;
preto e lonxe; onte,agora,
mañán....na vida e na morte!
A das froridas valgadas,
a de barulleiro mar,
a das roibas alboradas
e as noitiñas de luar.
¡Sempre Nai,sempre Señora,
con leda ou cativa sorte;
preto e lonxe; onte,agora,
mañán...na vida e na morte!
¡Todo pra nosa Galiza,
frol de tódalas virtudes;
pra sedenta de xustiza,
ferida de escravitudes!
¡Xuremos!
"dereito ou torto,
sin máis alcuño ni-achego,
doente ou sán,vivo ou morto,
galego...¡soio galego!".
Ramón Cabanillas
Última réplica, pela minha parte, novamente por alusöes:
- Para UnDeTantos (posts nº 2 e nº 9)
Cito-te literalmente (do post nº 2): "Os únicos que botades merda sodes quenes non estades dentro,os que non traballades dia a dia con outros companheiros. Secadra desde dentro as cousas son distintas a como as queredes pintar vós,os que ides liberar o meu país."
Perante tais palavras, qualquer tentativa pela minha parte de manipular ou tergiversar seria uma simples perda de tempo. Tu o disseste tudo: há un "nós" e um "vós", que tu apresentas contrapostos, uns por estarem dentro e outros fora, uns por trabalharem e os outros por o näo fazer. E concluis, näo sei se inconscientemente, posicionando-te individualmente contra esse "vós" no qual gratuitamente me incluis (como já expus anteriormente e näo pretendo reiterar), afirmando a tua individualidade associada ao país e rejeitando a suposta vontade salvadora dos "outros" face ao elemento terra do qual - em termos puramente lingiísticos, näo me entendas mal - te aproprias.
Näo inventei nada, como podes ver. E assumo cada uma das minhas palavras, mesmo e especialmente as que possam conter julgamentos equivocados. Com isto näo quero dizer que tu penses o que escreveste: é bem possível que näo, mas, ao näo te conhecer pessoalmente, o único elemento de análise ao meu alcance säo as tuas palavras. Já diziam os latinos: verba volant, scripta manet (as palavras voam, os escritos permanecem).
- Para Anacleto (post nº 10)
O galego é uma língua em que, por defeito, o sujeito näo é explicitado, pois - por obra da concordância número-pessoal - os morfemas verbais indicam a pessoa gramatical à qual o sujeito se refere. Por isso mesmo, quando o nominativo é referido de forma explícita (de regra, com um sentido enfático, como é o caso que suscita o teu reproche), o correcto é a próclise pronominal.
Quer dizer, em bom galego, independentemente de qualquer opçäo gráfica, o correcto é dizer/escrever "Eu as li/lim/lín".
De resto, apenas dizer-te que me limito a usar uma dada norma gráfica. Em nenhum momento me propus a dar classe a ninguém, nem desqualifiquei qualquer uso gráfico diferente do meu. Por fim, qualquer pessoa com uns mínimos conhecimentos científicos da (sócio-)linguística galega sabe que o dito "castrapo" - afortunadamente - näo existe; portanto, tampouco os que tu (e näo eu) chamas "castrapeiros". Os termos "castrapo" e "chapurrao" säo infames criaçöes do näo menos infame Constantino Garcia, ex director do ILGa e assessor linguístico de plantäo dos governos de AP/PP durante a sua dilatada etapa de hegemonia política na Galiza.
Saúde e saúdos.
Non vou perder máis o tempo ;)
Em qualquer caso, UnDeTantos, agradeço-te o tempo perdido em ler os meus comentários. O confronto de idéias nunca faz mal.
Saúdos sinceros.
Parabens para Francisco Rodríguez. Un home honesto e traballador. Sorte. Vala a necesitar.
É certo, e ademais, infalíbel, como o Papa:
TOTUS TUS ¡¡¡
TOTUS TUS ¡¡¡
TOTUS TUS ¡¡¡
TOTUS TUS ¡¡¡
Saude e longa vida a Bautista.
Bon, saude e longa vida para todo o mundo, claro. Daquí e dacolá
; )
O Galego universal é o futura próximo á Galiza.
Os defensores da norma escrita do GALEGO UNIVERSAL (coñecido como portugués) son unha larga maioría silenciosa que cada vez son máis.
Fin do crioulo castrapo . Pola nosa lingua nativa actualizada.
LÍNGUA É UNHA COUSA NACIONALISMO É OUTRA
Na Suiça teñen 4 linguas oficiais o alemán, italiano, francés e romanxe, porén son politicamente un só Estado nación.
Na Bélxica teñen o francés e o flamengo e son politicamente un só Estado nación.
No México, Arxentina e toda a América Latina coa excepción do Brasil todos falan español e son estados independentes mesmo facendo fronteiras uns cos outros.
Por iso o idioma non impón a nacionalidade a ninguén.
Os políticos españois teñen cometido o grandíssimo erro de prohibir a norma escrita do galego universal na Galiza.
O independentísmo tamén é coñecido como as flores do mal. Sempre que algo está errado el florece e crece.
Este castrapo que tamén é coñecido como crioulo de castelán con portugués da RAG dá forza ao independentismo.
Os políticos aínda non entenderan que Portugal non representa ningunha ameaza á unidade do Estado español.
A forma de puxo máis febles os independentistas é oficializar o galego universal na Galiza e abrir a television aos canais portugueses na Galiza.
Con esta decisión gañaba a Galiza e a España.
Polo contrario se continuarmos co castrapo os independentistas gañan cada vez máis forza.
A discusion linguistica na Galiza nunca máis acaba porque todos sabemos que o idioma que internacionalmente é coñecido como portugués é o certo galego e naceu ben na Galiza.
Se nada se fixer atempadamente imos ter violencia e até guerrilla. O independentismo ten cada vez máis simpatizante.
A colonización linguistica é a gran arma para os independentistas manteren viva a súa causa, cabe aos políticos desarmalos.
Pola paz e seguridade de todos os galegos e galegas.
Autonomistas,culpabeis da deriva ideoloxica do BNG,secuaces de Quin e do quintanimo...etc....etc...españolistas!!
Será que este home vai traballar para que o noso idioma nativo pase a ser escrito na Galiza na norma UNIVERSAL? ESCOLAS?????
A GRANDE INXUSTIZA EN CRITICAR QUEN ESCRIBE EN CASTRAPO A DEFENDER O NORMA DO GALEGO INTERNACIONAL
Hai moi que teño asistido a comentarios criticando persoas que defenden o galego escrito na norma universal por escriben en castrapo.
Cerca de 90% dos galegos como eu sabemos que o certo idioma galego é escrito e falado correctamente a sur do río Miño. Os galegos a sur do río Miño tornáranse independentes e tiveran o desenvolvemento natural do idioma galego sen a colonización linguista castelá o que non aconnteceu cos galegos a norte do río Miño.
Nós na Galiza somos vítimas da ocupación castelá. Non nacemos nin fomos educados na cultura galega mais debaixo do dominio dos casteláns. Non somos unha nación libre:
1- Nas escolas aprendemos a escribir en castelán e non o noso idioma galego orixinal.
2- As canles de televisión que entran en nosas casas son de lingua castelá o que influencía a nosa fonética galega orixinal.
3- A TVG fala en castrapo e non no galego orixinal sen castelán.
4- Os xornais son en castelán ou en castrapo.
5- Non hai escolas na Galiza onde se ensine a escribir na norma galega universal.
Por iso é que 90% dos galegos poden ser a favor da norma ortográfica do galego universal mais non o poden usar porque non saben escribir nesa norma.
A culpa é do Estado que ten prohibido os galegos de se desenvolveren no seu propio idioma e cultura.
Eu tamén lle gustaba saber escribir en galego na norma universal mais non sei e teño que utilizar o castrapo ou o castelán para defender a idea que só o galego escrito na norma universal fará a Galiza crecer en galego. Entre o castelán e o castrapo teño escollido o castrapo, `será criticábel? Penso que non.
Os propios reintegracionistas non teñen tido a coraxe de actualizar o galego e asumir inmediatamente o galego escrito respectando integralmente a norma universal. No momento até teñen a xustificación do recente acordo ortográfico aceptado por todos os países irmáns da fala.
O actual galego reintegracionista nin é peixe nin carne é minoritario para todos.
O galego reintegracionista ao respectar o actual acordo ortográfico traía para a Galiza unha ortografia vencedora por ter libros de todas as materias así como produtos multimedia. Os estudantes da universidades galegas pasaban a ter libros e outras ferramentas de traballo na ortografia reintegracionista. Isto era un paso importante para a reintegración do noso idioma nativo.
É urxente a actualización do reintegracionismo hai novas palabras que recentemente foron introducidas no vocabulário galego-portugués especialmente relacionadas coa informática e novas tecnoloxías. Nesta actualización Portugal vai alterar a escrita a cerca de 2% das palabras os reintegracionista a cerca de 5% sendo que se limita á alteración de poucas regras de fácil comprensión.
Por fin a sociedade civil galega ten que esixir do Estado o seguinte:
1- A oficialización do galego na norma universal (como única lingua oficial) conforme o acordo ortográfico ratificado por todos os países irmáns da fala. Co ensino escolar inmediato e obrigatorio para todos os queiran vivir e traballar na Galiza.
2- Recepción inmediata das canles de televisión portugueses na Galiza en canle aberta e recepción por cabo das canles do Brasil, Angola, Mozambique, Guinea, Cabo Verde, Macau, Timor e de todos os países de lingua galego-portuguesas posíbel tecnicamente.
3- Entrada da Galiza como membro con todos os dereitos na lusofonia.
4- Entrada da Galiza na xestión no Instituto Internacional da Lingua Portuguesa tendo tamén dereito á presidencia rotativa mesmo sen ser país independente.
Estas son as condicións mínimas para recuperarmos o tempo perdido de desalfabetización en Galego e termos un idioma de traballo que nos axude a gañar diñeiro e prestixio no mundo.
O galego/portugués hoxe é unha lingua universal. Temos que ter inmediatamente unha cultura galega actualizada ao século XXI.
O galego/portugués é oficial en 10 Estados soberanos se incluírmos a Rexión Autónoma de Macau na China.
Idioma oficial no Mercosur, Unión Africana (onde o español non é) Unión Europea e con tradución permanente nas Nacións Unidas.
A Galiza só terá futuro como rexión ou país galego coa recuperación da súa lingua materna. Abran os ollos galegos non se deixen enrolar con crioulos da RAG nin con reintegracionismo desactualizado. Co galego actualizado entramos nun mercado non só literario como en todos os dominios de máis de 250 millóns de persoas.
Se temos un idioma nativo e materno con orixe milenária dos nosos antepasados que nos proxecta no mundo porque iremos trocar por un simple crioulo artificial por adopción sen futuro!.... feito á presa pola RAG para continuarmos da dependencia de Madrid.!!
Temos que ter prioridades en primeiro lugar está a recuperación da nosa lingua nativa ben escrita e ben falada. Galego universal padrão escrito por máis de 250 millóns de irmáns da fala.
Con humor:
A Galiza é o primeiro
http://br.youtube...
Cantante da 5a Estación confunde Galiza com Portugal
http://br.youtube...
Galeguidade:
Uxia - Cantos na maré
http://br.youtube...
És mesmo uma vaca louca......
“Non desprezamos cambios aínda que poidan ser puntuais ou momentáneos”.
A arte de non dicir nada e ficar como un campión.
Iso é como dicir: ao mellor chove e ao mellor non chove. É un si pero non; Flipo cos ideólogos e estrategas que van guiar a revolución do pobo galego................andaaaa. E máis flipo cos acólitos: per que lles das, Francisco, para que fiquen como parvos co teu "discurso"?? Eu téñote escoitado, e a verdade, non é para tanto. Non lle botaredes drogha no colacao, eeeeehhh???
No quero amolar, pero esta liña de debate non leva a nengures.
Porén non se coñezan os debates e cómo se desenvolveron, e non haxa elementos para falar do que acordaron e tal, levar as intervencións cara o insulto ou a caricatura só beneficia, penso, a aqueles que non queren que se fale do que dixen antes. Se fixen eu o mesmo que agora rexeito, pido disculpas.
Na miña opinión, a UPG apresenta-se no século XXI sen mudanzas, que non teñen por qué seren ideolóxicas (se queren seren leninistas, pois eles mesmos), mais sí sen mudanzas, digamos, mudanzas de modo de actuar. É moi posíbel que a UPG continue sendo a forza referencial do BNG (tamén por incapacidade do resto de presuntas forzas políticas que conforman o tinglado BNG), pero non pode a UPG continuar comportando-se como antaño, desprezando ou sometendo a aquelas persoas ou forzas que están no miolo do seu proxecto nacional.
E, como non son da UPG nen do BNG, podo dicer isto:
Quén lle dera a Izquierda Unida ten un referencial interno como a UPG, canto menos para non perder o tempo en liortas e cainismos.
Agora ben, será a UPG o desencadenante dentro de pouco da creba do nacionalismo galego?
E se así fora, alguén pensa que Quim da India é a masa que cementará un novo edificio nacional-popular?
Pra min que non, pero como non acredito en nengún..., talvez estou errado desde o comezo da miña vida.
Canto máis te vexo
máis me atroxo
e co xeito de teu corpo
vas facendo que eu me sinta
máis coitado que un rapaz
Téñolle máis medo
aos teus ollos feiticeiros
có nubrado
dunha noite de meigallos
chea de agoiros do mal
E, pra namorarte xirarei
xirarei... xirarei coma a roda do muíño
xirarei nas túas augas de muller
xirarei un por un os teus camiños
pra namorarte xirarei e xirarei
Xirarei como ti digas e queiras
pra buscarche a beirada xirarei
e ben sei que coa miña toleira
namorareite xirarei e xirarei
Es como a pomba viaxeira
que voando vas na feira
das mentiras e verdades
e non sabes onde vas
Canto máis te vexo
máis me atroxo
e co demo de teu corpo
vas facendo que eu me sinta
máis coitado que un rapaz
E, pra namorarte xirarei...
xirarei coma a roda do muíño
xirarei nas túas augas de muller
xirarei un por un os teus camiños
pra namorarte xirarei e xirarei
Xirarei como ti digas e queiras
pra buscarche a beirada xirarei
e ben sei que coa miña toleira
namorareite xirarei e xirarei
Pra namorarte xirarei e xirarei...
O que queira ficar sen salario que presente candidatura fronte ó Coronel
Redatores/as de Vieiros, mais difícil ainda, Já sei que sona a "gallego muy, muy cerrado", o objecto directo nom leva preposiçom. Quem elegirom ? Francisco Rodrigues. Portanto "elegirom Francisco Rodrigues". Que gallego más cerrado!, na vida escoitou-se tal cousa, e vos que ainda nom asimilastes o de nom meter pronome com o O.D. e o O.I. já esplicitados. Que linguistas do castrapo teredes por aí!
Oes, estou vendo que co da norma parés que se quere montar bulla segura, e que os que utilizan unha normativa exercen de mestres censores sobre a outra, e viceversa. En fin, que o que sinala Hermerico será tal se o que escribiu iso en Vieiros utilizase a normativa "non aisolacionista", pero se usa a "españolista" ( ; )
pois que queres que che diga meu. Mais,"Doctores tiene la iglesia".
Pois é, vou trabalhar un bocadinho que o chefe anda cheirando...saudinhos
Aquesta Nota circulava per España el 1932. Com podeu veure, hi estem tornant. És descaradament actual.
Arroas, vamos "a" ver, nom me "haverás" dito que que a norma que cito tem a ver com a normativa, ou é que os nomes próprios tenhem um tratamento especial dos outros O.D.s?, ou por acasso eres locutor/a da RTVG e por tanto incapaz de falar correctamente galego?
Perdoen os Srs. lectores de Vieiros. O meu comentario nº 37 tiña coma destiño outro foro distinto ao de Vieiros. Foi un erro pola miña banda, polo que prego déscuplas a dirección de Vieiros e tamén aos seu lectores. Doutro xeito non se exprica que a escrita estea en catalá. Sinxelamente foi unha confusión. Grazas.